Blog op zondag

Op 3 augustus 2014 begon een ongekende vervolging en genocide van de Jezidi-bevolking in Noord-Irak. Vanaf die datum waren de Jezidi's één van de bevolkingsgroepen die door de terreurgroep ISIS werden vervolgd en vermoord. Op 30 juli van dat jaar kwamen de Jezidi's in opstand tegen het oprukkende ISIS. Velen van hen kwamen vast te zitten op de berg van Sinjar, waar ook veel mensen stierven door honger, dorst en gebrek aan medicijnen. Het lot van de Jezidi's die in handen zijn gevallen van ISIS is dat zij zich moeten bekeren tot de Islam. Vaak vinden zij de dood en worden vrouwen en kinderen verhandeld als slaaf. Deze praktijk, vooral slavernij, is nog steeds aan de gang. De schaarse berichtgeving hierover wekt verbazing. Dat geldt ook voor de herdenking, afgelopen donderdag. De herdenking vormde geen nieuws-item, terwijl er wel alle ruimte en uiteraard alle reden was om er wél aandacht aan te besteden. Het lijden van de Jezidi-bevolking kan heel gemakkelijk worden gekoppeld...

Aanstaande dinsdag is het, met in achtneming van de toenmalige Russische kalender) precies honderd jaar geleden dat de communisten met een coup (de zogenoemde Oktoberrevolutie) aan de macht kwamen in Rusland. Wat volgde was een eeuw vol moord en doodslag, dictatuur en staatsterreur, onvrijheid, laksheid als deugd en export van het communisme naar andere landen. Kortom, een vreselijke nachtmerrie die tot op de dag van vandaag nog voortduurt in 'faalstaten' zoals bijvoorbeeld Cuba, Noord-Korea en Venezuela. Een nuchtere blik op de puinhopen van het communisme en alles wat extreem-links is, zou tot het besef moeten lijden dat extreem-links gedachtengoed in termen van aantallen slachtoffers ver uitsteekt boven de wandaden van 'extreem-rechts'. Daarmee is uiteraard niet gezegd dat extreem-rechts gedachtengoed minder erg zou zijn. Integendeel! Echter, het feit dat het etiket 'extreem-rechts' wel gangbaar is en de kwalificatie 'extreem-links' niet, geeft...