Blog op zondag

Er kwamen vrijdagavond opmerkelijke beelden van de grenst tussen Noord- en Zuid-Korea. Twee leiders die elkaar begroeten en plannen maken voor vrede. De eerste stappen naar 'vrede', wat dit dan ook uiteindelijk mag betekenen, zou ik vooralsnog willen plaatsen in de categorie 'te mooi om waar te zijn'. Zeker, de beelden zijn historisch maar de werkelijke historische waarde moet nog blijken. Tegelijkertijd kunnen we vaststellen dat de houding van VS-president Donald Trump inzake Noord-Korea indirect heeft geleid tot deze verrassende beelden en ontwikkelingen. 'de Grote Leider' van Noord-Korea De Noord-Koreaanse dictator Kim Jong-Un is vooralsnog de grote winnaar. Met het afschieten van raketten haalt hij nu een 'prijs' binnen als men hem gaat vragen daarmee te stoppen. Het zal geen verbazing wekken dat voor de Noord-Koreaanse dictator machtsbehoud de inzet vormt bij een eventuele 'vrede'. Bij alle euforie over de beelden van de demarcatieli...

Komende donderdag vindt in Groot-Brittannië het referendum plaats over het lidmaatschap van de EU. Uiteraard is het aan de Britten om daarover te beslissen. Echter, vanuit geopolitiek opzicht hoop ik dat Groot-Brittannië lid blijft van de Europese Unie. Een paar argumenten: 1. De Europese Unie, met al haar gebreken, blijft in geopolitiek opzicht een factor van betekenis. Met een Brexit boet de EU met - ik herhaal het nog maar - al haar gebreken, in aan kracht en gezag. Dit kan een verder uiteenvallen van de EU tot gevolg hebben. Ik vraag me af of dit goed nieuws is voor burgers binnen de EU. Immers, waar er één invloed verliest, profiteert een ander daarvan. Dat zal haar uitwerking binnen en buiten de EU niet missen. Intern zal de macht en invloed van Duitsland toenemen. Niet ieder EU-lid zit daarop te wachten. Extern lijkt een nog betere machtspositie van 'die ander', dan nu al het geval is , zoals bijv. Rusland, Turkije, Islamitische Staat en andere duistere krachten mij ee...

Israël wordt geconfronteerd met een golf van steekincidenten. Vrijwel iedere dag, ook vandaag , is het letterlijk en figuurlijk weer 'raak'. Dit geweld moet stoppen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Van de radicaal-islamitische groepering Hamas (ik noem ze altijd IS-light) zijn we de oproep tot geweld gewend. Van de 'leider' op de Westelijke Jordaanoever, Abbas, iets minder maar hij zegt toch echt dat elke martelaar naar de hemel gaat en elke gewonde beloond zal worden . Met andere woorden, een goedkeuringsstempel voor de aanslagen van de afgelopen periode. Het is op deze manier eigenlijk onmogelijk om met de ' Palestijnse Autoriteit ' of de figuren in Gaza-Stad iets te bereiken wat een beetje op vrede lijkt. Nu is het trekken aan een dood paard. Want bezette gebieden of niet, de boodschap die in ieder geval van Hamas uitgaat is dat in eerste instantie het bestaan van Israël an sich wordt betwist en dus helemaal geen vrede wil. Terreur is het codewoo...

Wat volgt er op de Arabische Lente?  We weten inmiddels het antwoord. In bijna ieder land waar in 2011 het regime werd uitgedaagd, heerst nu chaos, oorlog of vinden er terroristische aanslagen plaats. Een bittere conclusie en dat terwijl er nog geen begin is van stabilisering in de regio. Sterker, de situatie in Syrië is nu nog meer gecompliceerd met de inmenging van de Russen. In Libië heerst eveneens oorlog en chaos en is er eigenlijk geen sprake meer van de staat Libië. In Jemen duurt de burgeroorlog nog altijd voort. In Egypte vinden regelmatige gewelddadige incidenten plaats. Toenemende onrust is er ook in de Palestijnse gebieden. In andere landen vinden regelmatig aanslagen plaats en kan de situatie nog ongunstig kantelen. Kortom, de 'lente' is nog ver weg.  Het Kwartet van de Nationale Dialoog in Tunesië Bij al deze ellende is er in ieder geval nog één zekerheid; waar chaos heerst doet IS (of soortgelijke 'organisaties') z'n intrede, met alle gevolgen...