Doorgaan naar hoofdcontent

Niet te vroeg juichen

Er kwamen vrijdagavond opmerkelijke beelden van de grenst tussen Noord- en Zuid-Korea. Twee leiders die elkaar begroeten en plannen maken voor vrede. De eerste stappen naar 'vrede', wat dit dan ook uiteindelijk mag betekenen, zou ik vooralsnog willen plaatsen in de categorie 'te mooi om waar te zijn'. Zeker, de beelden zijn historisch maar de werkelijke historische waarde moet nog blijken. Tegelijkertijd kunnen we vaststellen dat de houding van VS-president Donald Trump inzake Noord-Korea indirect heeft geleid tot deze verrassende beelden en ontwikkelingen.
'de Grote Leider' van Noord-Korea

De Noord-Koreaanse dictator Kim Jong-Un is vooralsnog de grote winnaar. Met het afschieten van raketten haalt hij nu een 'prijs' binnen als men hem gaat vragen daarmee te stoppen. Het zal geen verbazing wekken dat voor de Noord-Koreaanse dictator machtsbehoud de inzet vormt bij een eventuele 'vrede'. Bij alle euforie over de beelden van de demarcatielijn hoop ik dat in de komende periode door de westerse partners (Zuid-Korea, de VS en Japan) een stevig eisenpakket wordt neergelegd bij de openluchtgevangenis die de naam 'Noord-Korea' draagt. 

De dwangarbeid van miljoenen Noord-Koreanen en de alles verstikkende persoonlijkheidscultus rondom de Kim-dynastie is minstens zo belangrijk om te bespreken dan alleen het kernprogramma, wat Kim nu wil inwisselen voor keiharde valuta waarmee hij vervolgens zijn machtspositie wil behouden dan wel versterken. De toekomst van de bevolking van het noorden van Korea ziet er een stuk rooskleuriger uit zónder de almachtige Kim-dynastie. De definitie van het begrip 'vrede' krijgt in dit geval pas enige waarde als de bevolking enig zicht krijgt op een 'normaal' bestaan, zonder achterlijke en achterhaalde ideologie en dito persoonlijkheidscultus. Het is daarom maar te hopen dat in de komende periode het welzijn van de bevolking van Noord-Korea niet wordt 'afgekocht'. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Voorspelling

Aanstaande woensdag worden de gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Hoewel op deze blog niet vaak meer over lokale (Katwijkse) onderwerpen wordt geschreven, wordt voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen een uitzondering gemaakt. Hoe ziet de zetelverdeling er ná 21 maart uit in de gemeenteraad van Katwijk?
In de gemeente Katwijk zijn 33 raadszetels te verdelen. De deelnemende partijen zijn:
CDA: Als collegepartij de grootste partij in de gemeenteraad met zeven zetels. Het dragen van bestuursverantwoordelijkheid levert electoraal risico op net als tussentijds vertrek van een wethouder. Dat is dit keer (ook) het geval.  ==> Voorspelling: Zes zetels. 
ChristenUnie: Hoewel de ChristenUnie ook deel uitmaakt van het college, pakt het feit dat deze partij onverwacht twee wethouders mocht leveren, gunstig uit. Kans op 'stuivertje wisselen' met het CDA is nu groter dan ooit.  ==> Voorspelling: Zeven zetels. 
SGP: De derde collegepartij moet vooral vrezen voor verdere afkalving van …

Fake-democraat

Afgelopen donderdag beschuldigde minister Ollongren (D66) van Binnenlandse Zaken tijdens het uitspreken van de Ien Dales-lezing de partij Forum voor Democratie van racisme. In reactie hierop besloot fractievoorzitter Thierry Baudet om aangifte te doen tegen de minister.

Ik vind het hoogst onverstandig om als minister een politieke partij, vertegenwoordigd in de Tweede Kamer, te beschuldigen van racisme. Zulk soort beschuldigingen, voorzover ze al hout snijden, moet een minister overlaten aan de politieke arena. De fractie van D66 is mans/vrouws genoeg om stelling te nemen tegen alles wat deze fractie niet zint. Een minister, althans van enig niveau, past dergelijke uitspraken niet.

Gelet op de uitspraken van minister Ollongren is het maar de vraag of zij over het gewenste niveau beschikt. Het staat in ieder geval niet sterk om eerst stevige uitspraken te doen over een partij met een demoniserende lading, om vervolgens, nadat de uitspraak een reactie ontlokt, te beweren dat zij liever…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…