Doorgaan naar hoofdcontent

Niet te vroeg juichen

Er kwamen vrijdagavond opmerkelijke beelden van de grenst tussen Noord- en Zuid-Korea. Twee leiders die elkaar begroeten en plannen maken voor vrede. De eerste stappen naar 'vrede', wat dit dan ook uiteindelijk mag betekenen, zou ik vooralsnog willen plaatsen in de categorie 'te mooi om waar te zijn'. Zeker, de beelden zijn historisch maar de werkelijke historische waarde moet nog blijken. Tegelijkertijd kunnen we vaststellen dat de houding van VS-president Donald Trump inzake Noord-Korea indirect heeft geleid tot deze verrassende beelden en ontwikkelingen.
'de Grote Leider' van Noord-Korea

De Noord-Koreaanse dictator Kim Jong-Un is vooralsnog de grote winnaar. Met het afschieten van raketten haalt hij nu een 'prijs' binnen als men hem gaat vragen daarmee te stoppen. Het zal geen verbazing wekken dat voor de Noord-Koreaanse dictator machtsbehoud de inzet vormt bij een eventuele 'vrede'. Bij alle euforie over de beelden van de demarcatielijn hoop ik dat in de komende periode door de westerse partners (Zuid-Korea, de VS en Japan) een stevig eisenpakket wordt neergelegd bij de openluchtgevangenis die de naam 'Noord-Korea' draagt. 

De dwangarbeid van miljoenen Noord-Koreanen en de alles verstikkende persoonlijkheidscultus rondom de Kim-dynastie is minstens zo belangrijk om te bespreken dan alleen het kernprogramma, wat Kim nu wil inwisselen voor keiharde valuta waarmee hij vervolgens zijn machtspositie wil behouden dan wel versterken. De toekomst van de bevolking van het noorden van Korea ziet er een stuk rooskleuriger uit zónder de almachtige Kim-dynastie. De definitie van het begrip 'vrede' krijgt in dit geval pas enige waarde als de bevolking enig zicht krijgt op een 'normaal' bestaan, zonder achterlijke en achterhaalde ideologie en dito persoonlijkheidscultus. Het is daarom maar te hopen dat in de komende periode het welzijn van de bevolking van Noord-Korea niet wordt 'afgekocht'. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!