Doorgaan naar hoofdcontent

Vinger aan de pols

Met de luchtaanvallen van de VS, Groot-Brittannië en Frankrijk op een aantal doelen in Syrië gaat de oorlog aldaar alweer een nieuwe fase in. De feitelijke toedracht van de gifgasaanval in Douma is nog niet helemaal duidelijk, om het voorzichtig te zeggen. Tegelijkertijd is het niet de eerste keer dat in Syrië, of wat daar als eenheidsstaat nog van over is, gifgas wordt ingezet tegen de burgerbevolking. Zo bezien snap ik het signaal van de eerdergenoemde grootmachten heel goed en kan ik dat steunen. 
Restant van een wetenschappelijk onderzoekscentrum.

Zeker, de luchtaanvallen kunnen verstrekkende (geopolitieke) gevolgen hebben. Daarnaast is strikt genomen een soevereine staat aangevallen. Maar nogmaals, we spreken hier over Syrië. Dat is een 'land' met een dictator, die elke vorm van protest en roep om democratisering keihard de kop heeft ingedrukt. In het allereerste begin, toen een brede afspiegeling van de Syrische samenleving de straat opging en later, toen door (in)direct toedoen van het Assad-regime allerlei fundamentalistische groeperingen, IS niet in de laatste plaats, de opstand tegen Assad kaapten. De gecreëerde chaos leidde tot terugverlangen naar de tijden van rust en orde. Maar het is het Assad-regime zélf die deze chaos en burgeroorlog op haar geweten heeft. Dit illustreert de koele, berekenende en keiharde opstelling van Assad, wat maar één doel heeft: machtsbehoud ten koste van alles, letterlijk álles. 

Met het nalaten van militaire actie in 2013 door de regering-Obama, bij het eerste bekende gebruik van gifgas op de burgerbevolking, is het initiatief in Syrië overgelaten aan Rusland en Iran. Dat was een strategische blunder van de eerste orde. De symboliek van het bestoken van doelen door de regering-Trump, vorig jaar en zoals afgelopen vrijdag, is duidelijk. Het signaal aan de andere belanghebbenden in dit conflict is óók duidelijk. Af en toe is het goed om je 'tanden' te laten zien en je te laten gelden in het geopolitieke 'spelletje'. Daarbij is denk ik bewust het risico genomen dat de feiten rondom de gifgas-tragedie eventueel toch niet helemaal kloppen maar dat het slechts als aanleiding dient om de eigen geopolitieke doelen te dienen. Het is overigens maar goed dat men het heft in eigen handen neemt, want de VN blijkt andermaal een speelbal te zijn. Een onvolledig en ineffectief OPCW-onderzoek naar het beschikbare gifgas is wat dit betreft illustratief. Natúúrlijk is niet het hele gifgas-arsenaal overgedragen aan de VN. Alleen hopeloze naïevelingen geloven dat. 

Verder helpt het wel als sprake is van enige consistentie in het beleid. Het is daarom te hopen dat de VS, Groot-Brittannië en Frankrijk nu op het Syrië-schaakbord blijven spelen, hun invloed blijvend laten gelden en Israël niet aan haar lot overlaat, als uiteindelijk blijkt dat Syrië een vazalstaat blijkt te zijn van Iran. Iedere luchtaanval op het wapenarsenaal van Syrië (of indirect, Iran) is daarbij gerechtigd, wat mij betreft. Houd de vinger aan de pols. 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Voorspelling

Aanstaande woensdag worden de gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Hoewel op deze blog niet vaak meer over lokale (Katwijkse) onderwerpen wordt geschreven, wordt voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen een uitzondering gemaakt. Hoe ziet de zetelverdeling er ná 21 maart uit in de gemeenteraad van Katwijk?
In de gemeente Katwijk zijn 33 raadszetels te verdelen. De deelnemende partijen zijn:
CDA: Als collegepartij de grootste partij in de gemeenteraad met zeven zetels. Het dragen van bestuursverantwoordelijkheid levert electoraal risico op net als tussentijds vertrek van een wethouder. Dat is dit keer (ook) het geval.  ==> Voorspelling: Zes zetels. 
ChristenUnie: Hoewel de ChristenUnie ook deel uitmaakt van het college, pakt het feit dat deze partij onverwacht twee wethouders mocht leveren, gunstig uit. Kans op 'stuivertje wisselen' met het CDA is nu groter dan ooit.  ==> Voorspelling: Zeven zetels. 
SGP: De derde collegepartij moet vooral vrezen voor verdere afkalving van …

Fake-democraat

Afgelopen donderdag beschuldigde minister Ollongren (D66) van Binnenlandse Zaken tijdens het uitspreken van de Ien Dales-lezing de partij Forum voor Democratie van racisme. In reactie hierop besloot fractievoorzitter Thierry Baudet om aangifte te doen tegen de minister.

Ik vind het hoogst onverstandig om als minister een politieke partij, vertegenwoordigd in de Tweede Kamer, te beschuldigen van racisme. Zulk soort beschuldigingen, voorzover ze al hout snijden, moet een minister overlaten aan de politieke arena. De fractie van D66 is mans/vrouws genoeg om stelling te nemen tegen alles wat deze fractie niet zint. Een minister, althans van enig niveau, past dergelijke uitspraken niet.

Gelet op de uitspraken van minister Ollongren is het maar de vraag of zij over het gewenste niveau beschikt. Het staat in ieder geval niet sterk om eerst stevige uitspraken te doen over een partij met een demoniserende lading, om vervolgens, nadat de uitspraak een reactie ontlokt, te beweren dat zij liever…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…