Blog op zondag

De Migratietop van de EU heeft weinig verrassende nieuwe maatregelen opgeleverd. Integendeel, het is meer van hetzelfde wat we tot nu toe hebben gehoord. Terwijl er alle aanleiding is om doortastende en onorthodoxe maatregelen te nemen om de toevloed van illegale economische migranten een halt toe te roepen. In de media wordt telkens een beeld geschetst van een migratiestroom die significant zou afnemen. In september 2017 arriveerden volgens de UNHCR 5.961 migranten in Italië. In augustus 2017 waren dat nog 3.914 migranten. Dat is een stijging, geen daling. Van een structurele daling is in ieder geval geen sprake.  Toch gaat de EU niet verder dan de al genomen maatregelen tot nu toe. Dan hebben we het dus over waakzaamheid langs alle migratieroutes, het inzetten van 'alle relevante beleidsinstrumenten waaronder het handels-, visum- en ontwikkelingsbeleid om illegale migratie te voorkomen en irreguliere migranten terug te sturen' en de voortzetting van de samenwerking met Tu...

Morgen begint officieel het overleg tussen de EU en Turkije over de vluchtelingencrisis. Hopelijk leidt het tot een goed onderhandelingsresultaat en laat de EU zich niet chanteren . Dat is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. Überhaupt heeft dit overleg beperkte waarde omdat Jordanië en Libanon niet bij dit overleg worden betrokken. Het onderhandelingsresultaat met Turkije zal daarom ook van beperkte waarde zijn. Het is natuurlijk van belang om het brede plaatje in de gaten te houden. Turkije is weliswaar een buurland van de Europese Unie; het is niet het enige buurland van Syrië. Zolang in Syrië een oorlog woedt, is het zaak om met alle betrokken buurlanden in gesprek te blijven. Jordanië is ook een buurland van Syrië en heeft inmiddels al twee miljoen Syrische vluchtelingen (zowel geregistreerd als niet-geregistreerd) opgenomen. Dat is geen gering aantal als men bedenkt dat Jordanië 6,5 miljoen inwoners telt. Omdat vanzelfsprekend ook onder vluchtelingen aldaar een claim wo...

Nog voordat goed en wel is gesproken over de toekomst van Syrië is het vredesoverleg al mislukt. Dat ging gemakkelijk. Onenigheid over deelname van strijdende partijen, uitsluiting van de Koerden en een podium voor de delegatie van het Assad-regime in Geneve, als enige deelnemer en voilá, het overleg is al mislukt voordat überhaupt een zinnig woord is gewisseld. Op deze manier zal het nog heel lang duren voordat er enig zicht is op vrede. Een ondraaglijke gedachte waarmee niemand is gediend. Hoe krijgen we het vredesoverleg dan wel van de grond? Wellicht met deze drie ideeën: 1. Deelname van de Koerden aan de vredesbesprekingen; de Koerden vormen een belangrijke strijdende partij in Syrië, met aantoonbare resultaten in de strijd tegen IS. Dat Turkije bezwaar heeft tegen deelname van de Koerden aan de gesprekken is een teken van kortzichtig eigen belang, waar de internationale gemeenschap geen boodschap aan zou moeten hebben.  De onderhandelingstafel in Geneve 2. Het s...