Blog op zondag

Afgelopen week heb ik deelgenomen aan een boeiende en leerzame studiereis naar Israël en de Westbank. Op diverse relevante plekken zijn alle 'hot issues' besproken met tal van sprekers. Op deze blog zal op passende momenten worden stilgestaan bij de opgedane kennis en ervaringen tijdens deze trip.

Met de luchtaanvallen van de VS, Groot-Brittannië en Frankrijk op een aantal doelen in Syrië gaat de oorlog aldaar alweer een nieuwe fase in. De feitelijke toedracht van de gifgasaanval in Douma is nog niet helemaal duidelijk, om het voorzichtig te zeggen. Tegelijkertijd is het niet de eerste keer dat in Syrië, of wat daar als eenheidsstaat nog van over is, gifgas wordt ingezet tegen de burgerbevolking. Zo bezien snap ik het signaal van de eerdergenoemde grootmachten heel goed en kan ik dat steunen.  Restant van een wetenschappelijk onderzoekscentrum. Zeker, de luchtaanvallen kunnen verstrekkende (geopolitieke) gevolgen hebben. Daarnaast is strikt genomen een soevereine staat aangevallen. Maar nogmaals, we spreken hier over Syrië. Dat is een 'land' met een dictator, die elke vorm van protest en roep om democratisering keihard de kop heeft ingedrukt. In het allereerste begin, toen een brede afspiegeling van de Syrische samenleving de straat opging en later, toen door (in)...

Het zou zomaar kunnen dat vertegenwoordigers van de EU binnen afzienbare tijd afreizen naar Damascus. Nee, niet om de opstand tegen Assad een hart onder de riem te steken. Die oppositie is er namelijk niet (meer). Veel meer waarschijnlijk is het dat deze vertegenwoordigers de hand van Assad komen schudden. Hij heeft namelijk de burgeroorlog in Syrië gewonnen en, zo werkt het helaas nu eenmaal, zaken zijn zaken. Na een verschrikkelijk bloedige burgeroorlog komt Assad als winnaar tevoorschijn. Dat is, objectief gezien, een huzarenstukje. De initiële opstand tegen zijn regime heeft hij keihard neergeslagen. Hij heeft geen enkele concessie willen doen aan de roep om meer democratie. Tevens heeft hij in Syrië chaos gecreëerd door streng-Islamistische groeperingen zoals IS hun 'werk' te laten doen in Syrië om zichzelf zodoende als redelijk alternatief te kunnen presenteren. Last but not least heeft hij er zelfs niet voor teruggedeinsd om chemische wapens tegen zijn eigen bevolking ...

Morgen komt de VN-Veiligheidsraad bijeen om zich te buigen over het geweld op en rond de Tempelberg. Prima. Het is te hopen dat een objectief oordeel kan worden geveld over de kwestie rondom de detectiepoortjes. Normaal gesproken is de kans groot dat Israël als 'dader' wordt neergezet en de Palestijnen als 'slachtoffer'. De waarheid ligt, zoals gewoonlijk, een stuk genuanceerder. Fotocredit: website KRO / EPA Desalniettemin zal het ook dit keer wel die kant opgaan.  Saoedi-Arabië heeft al enkele jaren geleden dezelfde veiligheidsmaatregelen genomen bij het heiligdom in Mekka . Het is daarom tamelijk hypocriet dat Saoedi-Arabië via de Verenigde Staten druk heeft uitgeoefend op Israël om de poortjes weer weg te halen. Ook Vaticaanstad  heeft al jaren geleden veiligheidsmaatregelen genomen. Hetzelfde geldt voor heilige plaatsen in India en Pakistan. Het is namelijk noodzakelijk gebleken om dergelijke plaatsen te beschermen tegen jihadisten en ander gespuis. Hopelijk...

Afgelopen week pleitte de PvdA voor erkenning van een Palestijnse staat . Nederland zou, in navolging van Frankrijk, over moeten gaan tot erkenning als de vredesonderhandelingen mislukken, om het vredesproces een impuls te geven en om verdere escalatie te voorkomen. Het lijkt mij dat het 'strategische moment' nog lang niet is aangebroken om over te gaan tot erkenning van een Palestijnse staat. Waarom niet? 1. Het lijkt me voor de hand liggen dat de 'Palestijnse Autoriteit' de vredesonderhandelingen, voor zover we die serieus kunnen nemen, zullen laten mislukken als men daarvoor wordt beloond met een zelfstandige staat. Met andere woorden; het belonen van slecht gedrag is nooit een goed idee, en zeker niet in dit geval. Zolang Abbas de daders van steekincidenten de hemel in prijst, zou hem slechts de 'beloning' van scherpe internationale veroordeling, sancties tegen de 'Palestijnse Autoriteit' en onmiddellijk aftreden moeten toekomen. Overigens, wat i...

Israël wordt geconfronteerd met een golf van steekincidenten. Vrijwel iedere dag, ook vandaag , is het letterlijk en figuurlijk weer 'raak'. Dit geweld moet stoppen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Van de radicaal-islamitische groepering Hamas (ik noem ze altijd IS-light) zijn we de oproep tot geweld gewend. Van de 'leider' op de Westelijke Jordaanoever, Abbas, iets minder maar hij zegt toch echt dat elke martelaar naar de hemel gaat en elke gewonde beloond zal worden . Met andere woorden, een goedkeuringsstempel voor de aanslagen van de afgelopen periode. Het is op deze manier eigenlijk onmogelijk om met de ' Palestijnse Autoriteit ' of de figuren in Gaza-Stad iets te bereiken wat een beetje op vrede lijkt. Nu is het trekken aan een dood paard. Want bezette gebieden of niet, de boodschap die in ieder geval van Hamas uitgaat is dat in eerste instantie het bestaan van Israël an sich wordt betwist en dus helemaal geen vrede wil. Terreur is het codewoo...

"Peace for our time". Premier Neville Chamberlain van Groot-Brittannië sprak deze woorden bij terugkeer in september 1938 nadat het Akkoord van München was getekend. We weten allemaal hoe het afliep met dit akkoord. Nu, 77 jaar later is er sprake van een principe-akkoord tussen de zes wereldmachten (VS, Duitsland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Rusland, China) en Iran over het nucleaire programma van dit  land. Dit principe-akkoord roept vragen op. Allereerst rijst de vraag of dit akkoord een duurzaam akkoord betreft, voor de korte en lange termijn. Natuurlijk, sprake van een 'echt' akkoord is er nog niet. Eind juni weten we of dan al of niet de details van het principe-akkoord naar ieders tevredenheid zijn uitgewerkt. Echter, hebben we hier niet te maken met een zelfde soort deal als destijds in Munchen? Namelijk een akkoord met oogkleppen en gericht op het kopen van tijd?  Het lijkt erop. De kans dat het principe-akkoord dezelfde status krijgt als het Akkoor...