Doorgaan naar hoofdcontent

'Peace for our time' in het Midden-Oosten?

"Peace for our time". Premier Neville Chamberlain van Groot-Brittannië sprak deze woorden bij terugkeer in september 1938 nadat het Akkoord van München was getekend. We weten allemaal hoe het afliep met dit akkoord.

Nu, 77 jaar later is er sprake van een principe-akkoord tussen de zes wereldmachten (VS, Duitsland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Rusland, China) en Iran over het nucleaire programma van dit  land. Dit principe-akkoord roept vragen op. Allereerst rijst de vraag of dit akkoord een duurzaam akkoord betreft, voor de korte en lange termijn. Natuurlijk, sprake van een 'echt' akkoord is er nog niet. Eind juni weten we of dan al of niet de details van het principe-akkoord naar ieders tevredenheid zijn uitgewerkt. Echter, hebben we hier niet te maken met een zelfde soort deal als destijds in Munchen? Namelijk een akkoord met oogkleppen en gericht op het kopen van tijd? 

Het lijkt erop. De kans dat het principe-akkoord dezelfde status krijgt als het Akkoord van
München is tamelijk groot. Immers, er zijn geen afspraken over de financiering van terreur door Iran. Er zijn geen afspraken over erkenning van het bestaansrecht van Israël. Er zijn geen afspraken over de invloed van Iran en daarmee de stabiliteit in het Midden-Oosten. De reactie van andere landen in de regio laat zich raden. Daarbij kan Iran over tien jaar, als de sancties zijn afgebouwd, gewoon haar gang gaan en kan het haar invloed in de regio in de tussentijd nog verder vergroten, nu de financiële middelen en mogelijkheden van Iran toenemen als gevolg van de geleidelijke afbouw van de economische sancties. 

De toenemende invloed van Iran is (al jaren) een gevaarlijke ontwikkeling. Naast de aloude banden met en financiering van Hezbollah worden (opnieuw!) de tunnels van Hamas in de Gazastrook gefinancierd, leidt Iran feitelijk de operatie tegen IS in Irak en Syrië en breiden de Houthi's in Jemen hun gebied uit met steun van Iran. Vooral deze laatstgenoemde ontwikkeling is gevaarlijk. Als de Houthi's (lees: Iran) hun controle over Jemen verder kunnen uitbreiden, krijgt het de mogelijkheid om de Straat van Hormuz (de verbinding tussen de Rode Zee en de Indische Oceaan) af te sluiten, als men dat zou willen. Dat is een directe bedreiging van de wereldeconomie. De wereldhandel heeft dan niets aan een nucleair akkoord waarvan de uitvoering nog ongewis is. 

Het overeenkomen van een deal met een regime dat slechts haar stijl heeft veranderd, maar niet haar ideologie vereist meer realiteitszin dan het principe-akkoord nu laat zien. Zorgt het principe-akkoord voor 'peace for our time' in het Midden-Oosten? Waarschijnlijk niet.  

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

En het orkest speelde verder...

Afgelopen week was het weer raak, helaas. Een moslimterrorist meende een vreedzame Kerstmarkt in Straatsburg te moeten terroriseren door eerst Allahu Akbar te roepen en vervolgens te schieten op onschuldige bezoekers. Intussen zijn er vijf doden te betreuren. Vijf mensen die zich erop verheugden om een Kerstmarkt te bezoeken....

De respons op dit drama was zoals verwacht: een klopjacht op de dader (met het doodschieten van deze moslimfundamentalist als uiteindelijk bevredigend resultaat), bloemen op de plek des onheils, een minuut stilte in het Europees Parlement (Straatsburg is de stad van de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement) en dat was het dan. Premier Rutte zei in een reactie: "Belangrijkste verzet dat we tegen dit soort idioten kunnen bieden is gewoon ons leven blijven leiden." 
Ja, dat is iets te makkelijk gezegd. De uitspraak doet een beetje denken aan premier De Geer, die zelfs op de eerste oorlogsdag op 10 mei 1940 nog niet wilde geloven dat het oorl…

De drie best gelezen blogs van 2018

Dit is de top drie van best gelezen blogs van 2018. Een prettige jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2019 toegewenst!

Voorspelling










Fake-democraat













Failliet

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…

Vergeet de Jezidi's niet!

Op 3 augustus 2014 begon een ongekende vervolging en genocide van de Jezidi-bevolking in Noord-Irak. Vanaf die datum waren de Jezidi's één van de bevolkingsgroepen die door de terreurgroep ISIS werden vervolgd en vermoord. Op 30 juli van dat jaar kwamen de Jezidi's in opstand tegen het oprukkende ISIS. Velen van hen kwamen vast te zitten op de berg van Sinjar, waar ook veel mensen stierven door honger, dorst en gebrek aan medicijnen. Het lot van de Jezidi's die in handen zijn gevallen van ISIS is dat zij zich moeten bekeren tot de Islam. Vaak vinden zij de dood en worden vrouwen en kinderen verhandeld als slaaf.

Deze praktijk, vooral slavernij, is nog steeds aan de gang. De schaarse berichtgeving hierover wekt verbazing. Dat geldt ook voor de herdenking, afgelopen donderdag. De herdenking vormde geen nieuws-item, terwijl er wel alle ruimte en uiteraard alle reden was om er wél aandacht aan te besteden. Het lijden van de Jezidi-bevolking kan heel gemakkelijk worden gekoppel…