Doorgaan naar hoofdcontent

Omgekeerde wereld

De onlusten aan de grens tussen de Gazastrook en Israël laten andermaal zien dat terreur loont, als je handig gebruik maakt van de omstandigheden. Terreurorganisatie Hamas weet al jarenlang door eenvoudige trucs de staat Israël in het verdomhoekje te zetten. 

Tijdens de Gaza-oorlog werd door Hamas in de Gaza-strook kanonnen en ander geschut met het grootste gemak op daken van ziekenhuizen en scholen geplaatst. Met het uitschakelen van dat geschut door Israël, met daarbij het vernielen van het gebouw met alle slachtoffers van dien, was het makkelijk om Israël als kwade genius af te schilderen. En dat terwijl Hamas bewust het risico had ingecalculeerd dat er slachtoffers zouden gaan vallen. Dus eigenlijk werden er Palestijnen door Hamas opgeofferd voor de doeleinden van de Hamas-leiding. Uitbuiting in optima forma, want de Gaza-strook is bepaald niet te vergelijken met Koeweit, terwijl in theorie de vergelijking niet eens mank hoeft te gaan. Alleen de bankrekeningen van de Hamas-leiding zijn goed gevuld, mede dankzij ontwikkelingshulp van Westerse landen. 

Hoe dan ook, in de afgelopen dagen zien we dat een zelfde soort trucje wordt toegepast. Iedereen, de Hamas-leiding incluis, weet dat Israël haar grenzen bewaakt. Nogal wiedes. Door het zenden van 'demonstranten' naar de grens wordt dus een Israëlische reactie uitgelokt, welke uiteraard terroristische activiteiten keihard de kop indrukt. De 'demonstranten' zijn dus feitelijk kanonnenvoer, op pad gestuurd dankzij jarenlang zorgvuldig opgebouwde ongebreidelde haat jegens Israël. De praktische uitwerking is opnieuw nogal wrang. Israël krijgt het etiket van agressor, die Palestijnen tegenhoudt die terug willen naar 'hun' land. Het is de omgekeerde wereld. Waarom wordt Hamas (IS-light) niet aangesproken op hun miserabele bestuur van de Gaza-strook? Om maar iets te noemen. 

De claim op Israelisch grondgebied ligt overigens een stuk genuanceerder, maar bij degenen die niet worden gehinderd door enige kennis, 'scoort' dit goed. Gelet op het aantal landen met een dubieuze staat van dienst op het gebied van mensenrechten, maar desondanks wél zitting hebben in de VN-mensenrechtenraad, is het maar beter om de schouders op te halen bij kritische geluiden uit deze hoek. Dat geldt ook voor dubieuze geluiden uit het door islamofascisme aangestoken Turkije. En het geldt ook voor de extreem-linkse Federica Morgherini, hoge vertegenwoordiger voor buitenlands beleid en veiligheidszaken van de Europese Unie. Het fel bekritiseren van Israël, maar de andere kant opkijken als het gaat om de feitelijke dictatuur van het Hamas-regime, maakt het allemaal niet zo geloofwaardig. 

Betekent dit dat Israël een superstaat is waar alles goed gaat en nooit fouten worden gemaakt? Nee, natuurlijk niet. Maar het is wél de enige democratische rechtsstaat in het Midden-Oosten die dat predikaat verdient. Het zou helpen als internationale organisaties en de Europese Unie hun gekleurde bril zouden afzetten en stoppen met morele hypocrisie en sponsoring van terreur. Dat helpt een oplossing én het welzijn van de Palestijnen in de Palestijnse Gebieden geen stap vooruit.  

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!