Omgekeerde wereld

De onlusten aan de grens tussen de Gazastrook en Israël laten andermaal zien dat terreur loont, als je handig gebruik maakt van de omstandigheden. Terreurorganisatie Hamas weet al jarenlang door eenvoudige trucs de staat Israël in het verdomhoekje te zetten. 

Tijdens de Gaza-oorlog werd door Hamas in de Gaza-strook kanonnen en ander geschut met het grootste gemak op daken van ziekenhuizen en scholen geplaatst. Met het uitschakelen van dat geschut door Israël, met daarbij het vernielen van het gebouw met alle slachtoffers van dien, was het makkelijk om Israël als kwade genius af te schilderen. En dat terwijl Hamas bewust het risico had ingecalculeerd dat er slachtoffers zouden gaan vallen. Dus eigenlijk werden er Palestijnen door Hamas opgeofferd voor de doeleinden van de Hamas-leiding. Uitbuiting in optima forma, want de Gaza-strook is bepaald niet te vergelijken met Koeweit, terwijl in theorie de vergelijking niet eens mank hoeft te gaan. Alleen de bankrekeningen van de Hamas-leiding zijn goed gevuld, mede dankzij ontwikkelingshulp van Westerse landen. 

Hoe dan ook, in de afgelopen dagen zien we dat een zelfde soort trucje wordt toegepast. Iedereen, de Hamas-leiding incluis, weet dat Israël haar grenzen bewaakt. Nogal wiedes. Door het zenden van 'demonstranten' naar de grens wordt dus een Israëlische reactie uitgelokt, welke uiteraard terroristische activiteiten keihard de kop indrukt. De 'demonstranten' zijn dus feitelijk kanonnenvoer, op pad gestuurd dankzij jarenlang zorgvuldig opgebouwde ongebreidelde haat jegens Israël. De praktische uitwerking is opnieuw nogal wrang. Israël krijgt het etiket van agressor, die Palestijnen tegenhoudt die terug willen naar 'hun' land. Het is de omgekeerde wereld. Waarom wordt Hamas (IS-light) niet aangesproken op hun miserabele bestuur van de Gaza-strook? Om maar iets te noemen. 

De claim op Israelisch grondgebied ligt overigens een stuk genuanceerder, maar bij degenen die niet worden gehinderd door enige kennis, 'scoort' dit goed. Gelet op het aantal landen met een dubieuze staat van dienst op het gebied van mensenrechten, maar desondanks wél zitting hebben in de VN-mensenrechtenraad, is het maar beter om de schouders op te halen bij kritische geluiden uit deze hoek. Dat geldt ook voor dubieuze geluiden uit het door islamofascisme aangestoken Turkije. En het geldt ook voor de extreem-linkse Federica Morgherini, hoge vertegenwoordiger voor buitenlands beleid en veiligheidszaken van de Europese Unie. Het fel bekritiseren van Israël, maar de andere kant opkijken als het gaat om de feitelijke dictatuur van het Hamas-regime, maakt het allemaal niet zo geloofwaardig. 

Betekent dit dat Israël een superstaat is waar alles goed gaat en nooit fouten worden gemaakt? Nee, natuurlijk niet. Maar het is wél de enige democratische rechtsstaat in het Midden-Oosten die dat predikaat verdient. Het zou helpen als internationale organisaties en de Europese Unie hun gekleurde bril zouden afzetten en stoppen met morele hypocrisie en sponsoring van terreur. Dat helpt een oplossing én het welzijn van de Palestijnen in de Palestijnse Gebieden geen stap vooruit.