Doorgaan naar hoofdcontent

Honderd jaar communistische ellende

Aanstaande dinsdag is het, met in achtneming van de toenmalige Russische kalender) precies honderd jaar geleden dat de communisten met een coup (de zogenoemde Oktoberrevolutie) aan de macht kwamen in Rusland. Wat volgde was een eeuw vol moord en doodslag, dictatuur en staatsterreur, onvrijheid, laksheid als deugd en export van het communisme naar andere landen. Kortom, een vreselijke nachtmerrie die tot op de dag van vandaag nog voortduurt in 'faalstaten' zoals bijvoorbeeld Cuba, Noord-Korea en Venezuela.


Een nuchtere blik op de puinhopen van het communisme en alles wat extreem-links is, zou tot het besef moeten lijden dat extreem-links gedachtengoed in termen van aantallen slachtoffers ver uitsteekt boven de wandaden van 'extreem-rechts'. Daarmee is uiteraard niet gezegd dat extreem-rechts gedachtengoed minder erg zou zijn. Integendeel! Echter, het feit dat het etiket 'extreem-rechts' wel gangbaar is en de kwalificatie 'extreem-links' niet, geeft ernstig te denken. Anders gezegd; een beetje serieus historisch besef ten aanzien van het ziekelijke extreem-linkse gedachtengoed ontbreekt. Als dat besef er wel was geweest, was in veel landen (ook in Nederland!) sprake geweest van een andere stembusuitslag. Het is overigens goed om kritisch te staan tegenover extreme politieke opvattingen, maar een eenzijdige blik ('alleen extreem-rechts is fout') brengt ons niet verder. 

Wat mij betreft wordt dinsdag 7 november uitgeroepen tot wereldwijde herdenkingsdag waarop de bloedige en destructieve erfenis van honderd jaar communisme wordt herdacht. De miljoenen slachtoffers die wereldwijd zijn gevallen, verdienen onze aandacht. Laat het een les zijn. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Voorspelling

Aanstaande woensdag worden de gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Hoewel op deze blog niet vaak meer over lokale (Katwijkse) onderwerpen wordt geschreven, wordt voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen een uitzondering gemaakt. Hoe ziet de zetelverdeling er ná 21 maart uit in de gemeenteraad van Katwijk?
In de gemeente Katwijk zijn 33 raadszetels te verdelen. De deelnemende partijen zijn:
CDA: Als collegepartij de grootste partij in de gemeenteraad met zeven zetels. Het dragen van bestuursverantwoordelijkheid levert electoraal risico op net als tussentijds vertrek van een wethouder. Dat is dit keer (ook) het geval.  ==> Voorspelling: Zes zetels. 
ChristenUnie: Hoewel de ChristenUnie ook deel uitmaakt van het college, pakt het feit dat deze partij onverwacht twee wethouders mocht leveren, gunstig uit. Kans op 'stuivertje wisselen' met het CDA is nu groter dan ooit.  ==> Voorspelling: Zeven zetels. 
SGP: De derde collegepartij moet vooral vrezen voor verdere afkalving van …

Fake-democraat

Afgelopen donderdag beschuldigde minister Ollongren (D66) van Binnenlandse Zaken tijdens het uitspreken van de Ien Dales-lezing de partij Forum voor Democratie van racisme. In reactie hierop besloot fractievoorzitter Thierry Baudet om aangifte te doen tegen de minister.

Ik vind het hoogst onverstandig om als minister een politieke partij, vertegenwoordigd in de Tweede Kamer, te beschuldigen van racisme. Zulk soort beschuldigingen, voorzover ze al hout snijden, moet een minister overlaten aan de politieke arena. De fractie van D66 is mans/vrouws genoeg om stelling te nemen tegen alles wat deze fractie niet zint. Een minister, althans van enig niveau, past dergelijke uitspraken niet.

Gelet op de uitspraken van minister Ollongren is het maar de vraag of zij over het gewenste niveau beschikt. Het staat in ieder geval niet sterk om eerst stevige uitspraken te doen over een partij met een demoniserende lading, om vervolgens, nadat de uitspraak een reactie ontlokt, te beweren dat zij liever…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…