Doorgaan naar hoofdcontent

Een nieuw begin?

Mugabe. Bron: NRC
Op 9 januari 2011 wenste ik de bevolking van diverse landen met een dictatuur meer vrijheid toe. Nu, in 2017 zit er voor wat betreft de meeste landen weinig schot in de zaak, maar in Zimbabwe lijken de kansen te keren. Naar alle waarschijnlijkheid zal een afzettingsprocedure tegen zittend president Robert Mugabe worden gestart. Een positieve ontwikkeling. Mugabe heeft op vakkundige wijze van Zimbabwe een dictatuur en een straatarm land gemaakt. Met 'hervormingen' grootscheepse landonteigeningen zonder compensatie doorvoeren met blanke boeren als slachtoffer, overname van dat eigendom door onkundige en onervaren zwarte boeren met als gevolg een volledig ingestorte economie.
c
De pogingen van Mugabe om desondanks zijn vrouw Grace, de Afrikaanse evenknie van Elena Ceausescu, in het zadel te helpen heeft waarschijnlijk niet alleen bij de legerleiding de alarmbellen doen rinkelen. Ook de voornaamste investeerder in Zimbabwe, te weten China, zal zich zorgen hebben gemaakt. De kans is dan ook groot dat vanuit Peking een en ander is geïnitieerd om nog iets van hun miljardeninvesteringen in dit land te redden.

Zimbabwe is, zoals zoveel Afrikaanse landen, een potentieel rijk land met overvloedige bodemschatten en volop agrarische mogelijkheden. Het is daarom niet zo gek dat China belangstelling heeft voor Afrika. Dat doet de vraag rijzen waar 'Europa' blijft. In het positieve scenario dat Zimbabwe uit het dal kan kruipen heeft dat tot gevolg dat vooral China zal profiteren van de bodemschatten van Zimbabwe. Gelet op het feit dat bodemschatten niet onuitputtelijk zijn, zal dat de status van China als wereldmacht alleen maar versterken. 'Europa' of de EU zal dan het nakijken hebben.

Het is in de eerste plaats te hopen dat de bevolking van Zimbabwe een nieuwe start kan maken. Tevens is het te hopen dat de EU en/of Nederland op geopolitiek en op economisch gebied de vinger aan de pols houden in een continent waarin de laatste zestig jaar oneindig veel geld is geïnvesteerd. Het zou buitengewoon wrang zijn als nieuwkomer China op het geopolitieke toneel de vruchten gaat plukken van decennialange Europese hulp aan menig Afrikaans land. De aanstaande omwenteling in Zimbabwe moet daarom ook voor de Europese landen een signaal zijn voor een nieuwe start als het gaat om geopolitiek en het consolideren/heroveren van de invloed in het continent met oneindig veel economisch potentieel. En nee, daarmee bedoel ik dus niet het importeren van kansloze economische migranten naar Europa.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

De drie best gelezen blogs van 2018

Dit is de top drie van best gelezen blogs van 2018. Een prettige jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2019 toegewenst!

Voorspelling










Fake-democraat













Failliet

En het orkest speelde verder...

Afgelopen week was het weer raak, helaas. Een moslimterrorist meende een vreedzame Kerstmarkt in Straatsburg te moeten terroriseren door eerst Allahu Akbar te roepen en vervolgens te schieten op onschuldige bezoekers. Intussen zijn er vijf doden te betreuren. Vijf mensen die zich erop verheugden om een Kerstmarkt te bezoeken....

De respons op dit drama was zoals verwacht: een klopjacht op de dader (met het doodschieten van deze moslimfundamentalist als uiteindelijk bevredigend resultaat), bloemen op de plek des onheils, een minuut stilte in het Europees Parlement (Straatsburg is de stad van de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement) en dat was het dan. Premier Rutte zei in een reactie: "Belangrijkste verzet dat we tegen dit soort idioten kunnen bieden is gewoon ons leven blijven leiden." 
Ja, dat is iets te makkelijk gezegd. De uitspraak doet een beetje denken aan premier De Geer, die zelfs op de eerste oorlogsdag op 10 mei 1940 nog niet wilde geloven dat het oorl…

Burgemeester van het afgebrande dorp

De burgemeester van Den Haag heeft de twijfelachtige eer om 'burgemeester van het afgebrande dorp' te worden. Bijna was het al gelukt. Afgelopen week, toen het op Oudejaarsavond vreselijk misging in Scheveningen. De immense stapels hout, gecombineerd met een krachtige westenwind die was voorspeld, zorgden voor gevaarlijk 'vliegvuur'. De beelden gingen de hele wereld over. Door een wonder waren er geen doden te betreuren.

Het grote belang van openbare orde en veiligheid werd vrij gemakkelijk ingewisseld om 'de boel rustig te houden'. Het bleek al vrij snel dat dit een nederlagen-strategie was. Oogluikend toestaan van zeer onveilige situaties en het afschuiven van de schuld op de bouwers maakt niet echt een sterke indruk. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Een voor de hand liggende waarborging van de veiligheid met het al dan niet afgeven van een evenementenvergunning bleek een stap te ver. Wanbestuur in optima forma. Feitelijk is e…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…