Doorgaan naar hoofdcontent

Vrijwilligers in het gedrang?

“Heilige huisjes worden niet ontzien”. De boodschap van de wethouder Financiën, vorig jaar bij de presentatie van de ombuigingen in het kader van het Scherp aan de Wind-programma,  was duidelijk. Een prima uitgangspunt overigens.

Tijdens de raadsvergadering van afgelopen donderdag, dus uitgerekend bij de behandeling van de begroting 2013, bleek dat de zaken anders liggen. Het gezamenlijke budget van de wijkraden bleek een heilig huisje te zijn omdat sleutelen aan de hoogte van het wijkraadbudget kennelijk onbespreekbaar was. Het huidige budget voor de wijkraden (12.000 euro per jaar per wijkraad; er zijn 5 wijkraden) blijft dus voorlopig in de huidige vorm bestaan. Wat is er aan de hand?

De VVD-bijdrage aan de Algemene Beschouwingen ging ondermeer vergezeld van een amendement met als strekking het herzien van een bezuiniging m.b.t. de ondersteuning aan vrijwilligers. De bezuiniging betreft de ondersteuning bij transport, plaatsen en verwijderen van bijv. dranghekken bij volksfeesten en andere evenementen. In het vervolg dienen vrijwilligersorganisaties de dranghekken zelf op te halen én terug te brengen bij de gemeente, tijdens kantooruren. Overigens gaat het in dit geval om een verschuiving binnen het Wijkwerk-budget, omdat het bedrag wat wordt uitgespaard ten bate van het groenonderhoud komt.

Het amendement had mede als doel om vrijwilligers adequaat te blijven faciliteren (geen geknuffel). Vrijwilligers vormen een belangrijke groep waarop we zuinig moeten zijn. Zij mogen zich gesteund weten door de gemeente, in dit geval bij volksfeesten of andere evenementen. Men offert vrije uurtjes op, bezorgt andere inwoners en/of toeristen een mooi feest of ander evenement waarvan anderen profiteren, waaronder de gemeente zelf. Met de huidige dienstverlening is kennelijk 35.000 euro gemoeid. Als dekking stelde de VVD-fractie voor om dit bedrag aan het budget van de wijkraden te onttrekken.

Omdat in een tijd van bezuinigingen de ‘pijn’ evenredig verdeeld moet worden lijkt het voor de hand te liggen als tevens het ruime budget voor de wijkraden op z’n minst ter discussie wordt gesteld. Natuurlijk zou gesteld kunnen worden dat dit wijkraadbudget géén heilig huisje vormt omdat het budget niet verder wordt verhoogd. Dat gaat mij wat ver. In menig andere (grotere) gemeente ligt het feitelijke wijkraadbudget lager. Daarbij komt nog dat de besteding van het budget af en toe vraagtekens oproept. 


Het is natuurlijk niet de bedoeling dat besteding van het wijkraadbudget leidt tot tegenstrijdig gemeentelijk beleid. Het gemeentelijk subsidiebeleid is niet voor niets herzien. Als effectief beleid wordt nagestreefd, mag niet oogluikend worden toegestaan dat via een omweg tegenovergestelde effecten worden bereikt (het verschil tussen output en outcome). Trouwens, geen misverstand over de goede intenties van de wijkraden. De diverse enthousiaste wijkraadleden (eveneens vrijwilligers) laten van zich horen in hun wijk, maar men zou met minder (geld) de doelstelling kunnen halen. Daarmee blijft ook op wijk- cq. buurtniveau de prikkel levend om zelfwerkzaamheid, eigen verantwoordelijkheid, co-financiering en andere (geldinzamel-)acties ter verbetering van de eigen buurt aan te moedigen. 

Inderdaad, het fenomeen wijkraad(budget) kennen we nog niet zo lang binnen onze gemeente. Dat is juist reden om tijdig en duidelijk bij te sturen in plaats van een afwachtende houding aan te nemen. Als geduld op ieder afzonderlijke bezuinigingsmaatregel als argument van toepassing zou zijn, zou er geen sprake zijn geweest van een sluitende begroting 2013.

In menig verkiezingsprogramma, het coalitieakkoord of het zgn Oranje-akkoord staan mooie woorden over vrijwilligers, het motiveren c.q. ondersteunen van deze groep en het belang van hun activiteiten. Het ligt dan voor de hand als aan die woorden betekenis wordt gegeven. 

Natuurlijk, er zijn vele vrijwilligers, niet iedereen houdt zich bezig met het organiseren van evenementen en natuurlijk heeft het College aandacht voor vrijwilligers, op diverse vlakken. Het gaat mij echter om het signaal wat op dit punt wordt afgegeven, de prioriteiten op basis waarvan wordt bezuinigd en de aandacht voor vrijwilligers die niet mag verslappen. Daarom: strategisch bezuinigen heeft zin! Wordt vervolgd binnen de gemeentelijke kerntakendiscussie. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

Burgemeester van het afgebrande dorp

De burgemeester van Den Haag heeft de twijfelachtige eer om 'burgemeester van het afgebrande dorp' te worden. Bijna was het al gelukt. Afgelopen week, toen het op Oudejaarsavond vreselijk misging in Scheveningen. De immense stapels hout, gecombineerd met een krachtige westenwind die was voorspeld, zorgden voor gevaarlijk 'vliegvuur'. De beelden gingen de hele wereld over. Door een wonder waren er geen doden te betreuren.

Het grote belang van openbare orde en veiligheid werd vrij gemakkelijk ingewisseld om 'de boel rustig te houden'. Het bleek al vrij snel dat dit een nederlagen-strategie was. Oogluikend toestaan van zeer onveilige situaties en het afschuiven van de schuld op de bouwers maakt niet echt een sterke indruk. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Een voor de hand liggende waarborging van de veiligheid met het al dan niet afgeven van een evenementenvergunning bleek een stap te ver. Wanbestuur in optima forma. Feitelijk is e…

Wat volgt er op de Arabische Lente?

Na de omwentelingen in Tunesië en Egypte heeft de Arabische Lente vaste grond onder de voeten gekregen. Toezeggingen van de Marokkaanse koning, een nieuwe premier in Jordanië en een geldinjectie van de koning van Saoedi-Arabië zijn voorbeelden van maatregelen die de onrust in die landen enigszins tot bedaren hebben gebracht, zeker in vergelijking met de situatie in andere landen in de Arabische wereld. In Libië, Syrië en Jemen is de situatie immers behoorlijk uit de hand gelopen of dreigt dit te gebeuren. Hopelijk met meer vrijheid voor de bevolking als uitkomst. Mijn nieuwjaarswens voor meer vrijheid in o.a. deze drie landen dreigt gevolg te krijgen en dat is positief.

De tussenstand is nu dat de opstandelingen in Libië, mede dankzij het militair ingrijpen conform VN-resolutie 1973, voorzichtig aan terrein winnen. In Syrië was het afgelopen weekend vooral in het zuiden van dat land onrustig. Omdat het regime de onrust kennelijk niet meer kan ontkennen - ook in Damascus was het onrust…

Bagatelliseren tot kunst verheven

De invloed van de (lokale) politiek is verstrekkend. Vooral als het gaat om bagatelliseren van moslimterreur als uiting van volledig doorgeslagen politieke correctheid. De poging tot doodslag van de 'verwarde' man, die gistermiddag in Den Haag omstanders ernstig verwondde door hen in de keel te snijden, mag geen terreurdaad worden genoemd. Deze pure vorm van straatterreur is onmiddellijk afgedaan als een daad van een verwarde man, die - dat dan weer wel - een bekende was van de politie. 
Welke richtlijnen de politie heeft meegekregen is niet bekend, maar het is wel opmerkelijk dat deze straatterreur, waarbij termen als 'allahu akbar' worden gebezigd en de politie door omstanders van een zekere afkomst worden uitgescholden en zeker van één slachtoffer de keel wordt doorgesneden, niet als terreurdaad mag worden aangemerkt. Terwijl het dat vrijwel zeker wél was, afgaande op de berichten van ooggetuigen. 
Deze ooggetuigen spreken van een man die kalm een vooropgezet plan u…

Stank voor dank

De Turkse inval in Afrin, in Noord-Syrië en wat als Koerdisch gebied kan worden aangeduid, moet scherp worden veroordeeld. De Koerden hebben een belangrijk aandeel gehad in het elimineren van IS. Het mag niet zo zijn dat juist de Koerden nu het onderspit delven in een uiterst cynisch geopolitiek spelletje. Een typisch geval van 'stank voor dank' en dat hebben de Koerden aldaar niet verdiend. De Turkse agressiepolitiek vraagt om een krachtige reactie vanuit 'Brussel', zeker als men nog steeds de ambitie heeft om 'Europese waarden' te exporteren. Voor het zwijgen en de andere kant opkijken zal anders op termijn een zware prijs worden betaald, vrees ik.