Doorgaan naar hoofdcontent

Vrijwilligers in het gedrang?

“Heilige huisjes worden niet ontzien”. De boodschap van de wethouder Financiën, vorig jaar bij de presentatie van de ombuigingen in het kader van het Scherp aan de Wind-programma,  was duidelijk. Een prima uitgangspunt overigens.

Tijdens de raadsvergadering van afgelopen donderdag, dus uitgerekend bij de behandeling van de begroting 2013, bleek dat de zaken anders liggen. Het gezamenlijke budget van de wijkraden bleek een heilig huisje te zijn omdat sleutelen aan de hoogte van het wijkraadbudget kennelijk onbespreekbaar was. Het huidige budget voor de wijkraden (12.000 euro per jaar per wijkraad; er zijn 5 wijkraden) blijft dus voorlopig in de huidige vorm bestaan. Wat is er aan de hand?

De VVD-bijdrage aan de Algemene Beschouwingen ging ondermeer vergezeld van een amendement met als strekking het herzien van een bezuiniging m.b.t. de ondersteuning aan vrijwilligers. De bezuiniging betreft de ondersteuning bij transport, plaatsen en verwijderen van bijv. dranghekken bij volksfeesten en andere evenementen. In het vervolg dienen vrijwilligersorganisaties de dranghekken zelf op te halen én terug te brengen bij de gemeente, tijdens kantooruren. Overigens gaat het in dit geval om een verschuiving binnen het Wijkwerk-budget, omdat het bedrag wat wordt uitgespaard ten bate van het groenonderhoud komt.

Het amendement had mede als doel om vrijwilligers adequaat te blijven faciliteren (geen geknuffel). Vrijwilligers vormen een belangrijke groep waarop we zuinig moeten zijn. Zij mogen zich gesteund weten door de gemeente, in dit geval bij volksfeesten of andere evenementen. Men offert vrije uurtjes op, bezorgt andere inwoners en/of toeristen een mooi feest of ander evenement waarvan anderen profiteren, waaronder de gemeente zelf. Met de huidige dienstverlening is kennelijk 35.000 euro gemoeid. Als dekking stelde de VVD-fractie voor om dit bedrag aan het budget van de wijkraden te onttrekken.

Omdat in een tijd van bezuinigingen de ‘pijn’ evenredig verdeeld moet worden lijkt het voor de hand te liggen als tevens het ruime budget voor de wijkraden op z’n minst ter discussie wordt gesteld. Natuurlijk zou gesteld kunnen worden dat dit wijkraadbudget géén heilig huisje vormt omdat het budget niet verder wordt verhoogd. Dat gaat mij wat ver. In menig andere (grotere) gemeente ligt het feitelijke wijkraadbudget lager. Daarbij komt nog dat de besteding van het budget af en toe vraagtekens oproept. 


Het is natuurlijk niet de bedoeling dat besteding van het wijkraadbudget leidt tot tegenstrijdig gemeentelijk beleid. Het gemeentelijk subsidiebeleid is niet voor niets herzien. Als effectief beleid wordt nagestreefd, mag niet oogluikend worden toegestaan dat via een omweg tegenovergestelde effecten worden bereikt (het verschil tussen output en outcome). Trouwens, geen misverstand over de goede intenties van de wijkraden. De diverse enthousiaste wijkraadleden (eveneens vrijwilligers) laten van zich horen in hun wijk, maar men zou met minder (geld) de doelstelling kunnen halen. Daarmee blijft ook op wijk- cq. buurtniveau de prikkel levend om zelfwerkzaamheid, eigen verantwoordelijkheid, co-financiering en andere (geldinzamel-)acties ter verbetering van de eigen buurt aan te moedigen. 

Inderdaad, het fenomeen wijkraad(budget) kennen we nog niet zo lang binnen onze gemeente. Dat is juist reden om tijdig en duidelijk bij te sturen in plaats van een afwachtende houding aan te nemen. Als geduld op ieder afzonderlijke bezuinigingsmaatregel als argument van toepassing zou zijn, zou er geen sprake zijn geweest van een sluitende begroting 2013.

In menig verkiezingsprogramma, het coalitieakkoord of het zgn Oranje-akkoord staan mooie woorden over vrijwilligers, het motiveren c.q. ondersteunen van deze groep en het belang van hun activiteiten. Het ligt dan voor de hand als aan die woorden betekenis wordt gegeven. 

Natuurlijk, er zijn vele vrijwilligers, niet iedereen houdt zich bezig met het organiseren van evenementen en natuurlijk heeft het College aandacht voor vrijwilligers, op diverse vlakken. Het gaat mij echter om het signaal wat op dit punt wordt afgegeven, de prioriteiten op basis waarvan wordt bezuinigd en de aandacht voor vrijwilligers die niet mag verslappen. Daarom: strategisch bezuinigen heeft zin! Wordt vervolgd binnen de gemeentelijke kerntakendiscussie. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

Burgemeester van het afgebrande dorp

De burgemeester van Den Haag heeft de twijfelachtige eer om 'burgemeester van het afgebrande dorp' te worden. Bijna was het al gelukt. Afgelopen week, toen het op Oudejaarsavond vreselijk misging in Scheveningen. De immense stapels hout, gecombineerd met een krachtige westenwind die was voorspeld, zorgden voor gevaarlijk 'vliegvuur'. De beelden gingen de hele wereld over. Door een wonder waren er geen doden te betreuren.

Het grote belang van openbare orde en veiligheid werd vrij gemakkelijk ingewisseld om 'de boel rustig te houden'. Het bleek al vrij snel dat dit een nederlagen-strategie was. Oogluikend toestaan van zeer onveilige situaties en het afschuiven van de schuld op de bouwers maakt niet echt een sterke indruk. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Een voor de hand liggende waarborging van de veiligheid met het al dan niet afgeven van een evenementenvergunning bleek een stap te ver. Wanbestuur in optima forma. Feitelijk is e…

De drie best gelezen blogs van 2018

Dit is de top drie van best gelezen blogs van 2018. Een prettige jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2019 toegewenst!

Voorspelling










Fake-democraat













Failliet

En het orkest speelde verder...

Afgelopen week was het weer raak, helaas. Een moslimterrorist meende een vreedzame Kerstmarkt in Straatsburg te moeten terroriseren door eerst Allahu Akbar te roepen en vervolgens te schieten op onschuldige bezoekers. Intussen zijn er vijf doden te betreuren. Vijf mensen die zich erop verheugden om een Kerstmarkt te bezoeken....

De respons op dit drama was zoals verwacht: een klopjacht op de dader (met het doodschieten van deze moslimfundamentalist als uiteindelijk bevredigend resultaat), bloemen op de plek des onheils, een minuut stilte in het Europees Parlement (Straatsburg is de stad van de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement) en dat was het dan. Premier Rutte zei in een reactie: "Belangrijkste verzet dat we tegen dit soort idioten kunnen bieden is gewoon ons leven blijven leiden." 
Ja, dat is iets te makkelijk gezegd. De uitspraak doet een beetje denken aan premier De Geer, die zelfs op de eerste oorlogsdag op 10 mei 1940 nog niet wilde geloven dat het oorl…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…