Doorgaan naar hoofdcontent

Maniakaal (2)

Vorig jaar rond deze tijd schreef ik een blog met als titel 'Maniakaal'. Toen ging het over NG
O's met een eigen agenda, zoals het overzetten van 'vluchtelingen'. De maniakale wijze waarop men te werk gaat met kennelijk als doel om de EU zonder limiet te overspoelen met kansloze migranten, heeft nog niet veel aan kracht ingeboet. Sterker nog, er zijn nu zelfs politieke partijen op lokaal niveau die het liefst iedere week een schip met 'vluchtelingen' willen laten aanmeren in hun stad. Ik doel nu op de GroenLinks-fractie in de gemeenteraad van Amsterdam. Hoe maniakaal wil je het hebben? 

Eerder dit jaar, voorafgaand aan de Ramadan, gaf de 'Berliner Express' een voorbeeld dat het nog gekker kan. Op deze satirische website werd fake news gemeld in de vorm dat de Duitse politica Claudia Roth (lid van de Grünen en vice-voorzitter van de Bondsdag) in staat zou zijn om een alcoholverbod in te voeren tijdens de duur van de Ramadan. Ze klaagde er zogezegd over dat Duitsers in haar ogen 'nog steeds geen interculturele gevoeligheid tonen' en dat een alcoholverbod tijdens de Ramadan een 'belangrijk teken van tolerantie' zou zijn. Tevens meldde ze dat 'de Turken na de oorlog Duitsland hebben opgebouwd'. Nu is men aan de (extreem)linkse zijde gek genoeg voor dergelijke ideeën maar het alcoholverbod kunnen we gelukkig betitelen als 'fake news'. Het voorstel van de Amsterdamse GroenLinks-fractie was helaas géén fake news. 

Het ministerie van Justitie en Veiligheid maakte gelukkig gehakt van dit extreme proefballonnetje. „Asielbeleid is geen stedelijke, maar een nationale verantwoordelijkheid”. Amsterdam moet niet op eigen houtje boten ’welkom gaan heten’ maar besluitvorming daarover is „aan het kabinet, en niet aan de gemeenteraad van Amsterdam," aldus een woordvoerder.  Met deze heldere verklaring werd de GroenLinks-fractie eigenlijk voor schut gezet. Het kennelijk serieuze voorstel geeft blijk van een niveauloze en ideologische oratie, zonder oog voor bestuurlijke verhoudingen. Het is daarbij vooral jammer om te constateren dat sommige media (dagbladen en televisie) dit voorstel überhaupt serieus overnamen, zonder inhoudelijke 'bijsluiter'. Indien dit voorstel afkomstig zou zijn geweest van fracties van de rechterflank, was het oordeel waarschijnlijk snel en duidelijk geweest: "dom rechts". 

Dergelijke maniakale ideeën zoals van de Amsterdamse GroenLinks-fractie (met kennelijk steun van de TK-fractie van GroenLinks) verdienen, zoals nu het geval, een zero tolerance-reactie. Het zou daarom goed zijn als de (links-georiënteerde) media in het vervolg met iets meer distantie en verstand verslag doet van deze en andere dagelijkse praktijken. Met andere woorden; objectieve verslaggeving is doorgaans een prima medicijn tegen maniakale praktijken. Het biedt tevens een kans voor de journalistiek in het algemeen om iets van het verloren gezag terug te winnen. 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Kier Brul jr. overleden

Vrijheid om te kiezen; ook op zondag

Onlangs is een actiegroep een petitie gestart voor de invoering van een koopzondag, al dan niet via een referendum. Uiteraard met de ontwikkelingen in de gemeente Ede als sprekend voorbeeld. Het initiatief heeft een ongekende stroom aan reacties opgeleverd, met veel meningen van voor- en tegenstanders. Bij het lezen van al die reacties valt het op dat veel mensen de neiging hebben hun eigen mening aan een ander op te leggen: 'Gun de ondernemer z'n dag rust', 'ga maar naar Noordwijk als je zonodig op zondag wilt winkelen', 'waarom zou je op zondag een bril of iets anders kopen', etc. etc.  Is het normaal om voor iemand anders te beslissen wat hij/zij moet doen of laten op bepaalde dagen (in dit geval de zondag)? Geeft de petitie details over de precieze invulling van het begrip koopzondag? Het is duidelijk dat deze discussie niet zonder emotie wordt gevoerd. Kritiek heeft doorgaans een positieve invloed op de besluitvorming. Echter, kritiek is voora...

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over...

Politieke TellSell-reclame

Met de verkiezingen voor de Provinciale Staten-verkiezingen (en indirect de Eerste Kamerverkiezingen) in het vooruitzicht, is de VVD op jacht naar de rechtse kiezer. Met een interview van Klaas Dijkhoff in de Telegraaf over het Klimaatakkoord wat hij 'niet zomaar' wil uitvoeren. Ook premier Mark Rutte liet van zich horen tijdens zijn wekelijke persconferentie, waar hij aangaf dat hij figuren die geweld (willen) gebruiken tegen hulpverleners tijdens Oud en Nieuw liefst zelf 'in elkaar zou slaan' met de toevoeging dat 'dat natuurlijk niet kan'. De kiezer koopt niet veel voor dit soort uitspraken voor de bühne. Het gedrocht wat men Klimaatakkoord noemt is een voorbeeld van naïef-linkse klimaatideologie waar de Nederlandse economie nog flink last van zal krijgen. Dit had de VVD, i.c. Klaas Dijkhoff ook kunnen weten toen hij ermee akkoord ging. Dat hij er nu, met een uitgekiende woordkeuze, publiekelijk - tijdelijk? - afstand van neemt, heeft slechts tot doel om ki...

Aan de slag met duurzaam versimpelen

"Make it as simple as possible. But not simpler". Het wordt hoog tijd dat 'overheidsland' werk gaat maken van deze uitspraak van Albert Einstein. De ellende rondom de uitbetaling van hulpverleners die werken voor patiënten met een Persoonsgebonden Budget toont in ieder geval aan dat de 'complexe nood' hoog is. Het betreffende PGB-systeem zit klaarblijkelijk zodanig ingenieus en complex in elkaar dat met correcte en tijdige uitbetaling al teveel is gevraagd. Als in een ander land de overheid problemen ondervindt met het uitbetalen van relatief simpele dingen als salaris, roepen we al snel dat sprake is van een 'failure state'. Laten we daarom hopen dat met deze PGB-problematiek, hetgeen onaanvaardbaar veel impact had op zorgverleners, een dure les is geleerd.  Meer rendement, minder gedoe Jammer genoeg staat deze 'PGB-ellende' niet op zichzelf. Als we het woord 'PGB-systeem' vervangen door een ander overheidsproduct zien we dezelf...