Doorgaan naar hoofdcontent

Belangenverkwanseling

Nazanin Zaghari even herenigd met haar dochter. 
Afgelopen week kwam het nieuws naar buiten dat de Europese Unie haar uiterste best blijft doen om de omstreden 'Iran-deal' overeind te houden. De Europese Commissie maakt binnenkort de eerste tranche van 18 miljoen euro over naar de 'mullahs' in Iran. Het totale hulppakket bedraagt 50 miljoen euro. Of de economische hulp enig effect zal sorteren is zeer de vraag, gelet op de sancties die de VS tegen de Islamitische dictatuur in Iran heeft ingesteld. Diverse grote multinationals zien om die reden af van investeringen in Iran. De EU-buitenlandvertegenwoordiger Federica Mogherini verwacht dat de Iraanse burger zal profiteren van het economische hulppakket van 50 miljoen euro, waarvan een deel is bestemd voor terugdringen van milieuvervuiling en drugsverslaving in Iran.

De geopolitieke agenda van de EU is onnavolgbaar en gebaseerd op persoonlijke vetes, zo lijkt het wel. Dat men de Iran-deal, waarbij notabene het ballistisch wapenprogramma buiten schot is gebleven, in stand wil houden lijkt meer op een anti-Trump maatregel dan dat het de belangen van de EU-burgers dient.

Een meer reële verwachting is dan ook dat geestelijk leider Ali Khamenei het geld direct zal investeren in de Iraanse Revolutionaire Garde. Deze Revolutionaire Garde staat direct onder zijn bewind en kent haar eigen land- en luchtmacht, speciale eenheden en marine. Ook heeft de Garde grote belangen in de economie in Iran. Daarnaast beheert deze Garde ook het nucleaire programma. Let wel; deze Revolutionaire Garde staat los van het Iraanse leger.  De hulp uit 'Brussel' zal dus vooral gebruikt worden voor verdere versterking van de macht met uitgaven voor wapens of uitbreiding van de terreur-agenda, waarbij de doorsnee Iraniër en uiteindelijk ook de EU-burger het nakijken heeft.

Alsof het nog niet erg genoeg is dat de Europese Unie een land, wat op grote schaal terreur exporteert en in stand houdt, economische hulp biedt is er nog een ander onverkwikkelijke zaak. Namelijk de zaak van mevrouw Nazanin Zaghari - Ratcliffe. Deze Brits-Iraanse dame heeft niets misdaan maar wordt al sinds 2015 gevangen gehouden omdat de organisatie waarvoor ze tot dan toe werkte voor de Thomson Reuters Foundation. Juist deze week was ze even (voor drie dagen) herenigd met haar dochter, waarna ze weer terug moest keren naar haar cel.  Het is onbegrijpelijk dat de EU niet veel meer inspanningen levert voor haar vrijlating. Juist in het licht van het twijfelachtige economische hulppakket is het bizar dat de EU geen enkele tegenprestatie heeft geëist op het gebied van mensenrechten. Dit was hét moment om vrijlating te eisen in ruil voor economische hulp, wat nu blijkt een cadeautje te zijn voor het dictatoriale regime in Iran.

Hiermee kunnen we vaststellen dat 'Brussel', maar ook Nederland met een onderdanige minister van Ontwikkelingssamenwerking, de belangen van haar burgers op groteske wijze verkwanselt. Een land wat terreur ondersteunt en financiert, haar eigen burgers onderdrukt en haar eigen kernwapenprogramma blijft volgen, wordt economische hulp geboden. Daarnaast wordt kennelijk geen enkele tegenprestatie verlangd van Iran. Het resultaat daarvan is dat Nazanin Zaghari - Ratcliffe waarschijnlijk nog vele jaren ten onrechte in de gevangenis zit. Voilá, in plaats van het steunen van de ingestelde sancties door de VS gaan wij een dictatoriaal regime steunen wat op grote schaal mensenrechten schendt en het gratis verkregen geld gaat uitgeven aan raketten die wellicht ook op Europa zullen worden gericht. Belangenverkwanseling in optima forma.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

Burgemeester van het afgebrande dorp

De burgemeester van Den Haag heeft de twijfelachtige eer om 'burgemeester van het afgebrande dorp' te worden. Bijna was het al gelukt. Afgelopen week, toen het op Oudejaarsavond vreselijk misging in Scheveningen. De immense stapels hout, gecombineerd met een krachtige westenwind die was voorspeld, zorgden voor gevaarlijk 'vliegvuur'. De beelden gingen de hele wereld over. Door een wonder waren er geen doden te betreuren.

Het grote belang van openbare orde en veiligheid werd vrij gemakkelijk ingewisseld om 'de boel rustig te houden'. Het bleek al vrij snel dat dit een nederlagen-strategie was. Oogluikend toestaan van zeer onveilige situaties en het afschuiven van de schuld op de bouwers maakt niet echt een sterke indruk. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Een voor de hand liggende waarborging van de veiligheid met het al dan niet afgeven van een evenementenvergunning bleek een stap te ver. Wanbestuur in optima forma. Feitelijk is e…

Wat volgt er op de Arabische Lente?

Na de omwentelingen in Tunesië en Egypte heeft de Arabische Lente vaste grond onder de voeten gekregen. Toezeggingen van de Marokkaanse koning, een nieuwe premier in Jordanië en een geldinjectie van de koning van Saoedi-Arabië zijn voorbeelden van maatregelen die de onrust in die landen enigszins tot bedaren hebben gebracht, zeker in vergelijking met de situatie in andere landen in de Arabische wereld. In Libië, Syrië en Jemen is de situatie immers behoorlijk uit de hand gelopen of dreigt dit te gebeuren. Hopelijk met meer vrijheid voor de bevolking als uitkomst. Mijn nieuwjaarswens voor meer vrijheid in o.a. deze drie landen dreigt gevolg te krijgen en dat is positief.

De tussenstand is nu dat de opstandelingen in Libië, mede dankzij het militair ingrijpen conform VN-resolutie 1973, voorzichtig aan terrein winnen. In Syrië was het afgelopen weekend vooral in het zuiden van dat land onrustig. Omdat het regime de onrust kennelijk niet meer kan ontkennen - ook in Damascus was het onrust…

Bagatelliseren tot kunst verheven

De invloed van de (lokale) politiek is verstrekkend. Vooral als het gaat om bagatelliseren van moslimterreur als uiting van volledig doorgeslagen politieke correctheid. De poging tot doodslag van de 'verwarde' man, die gistermiddag in Den Haag omstanders ernstig verwondde door hen in de keel te snijden, mag geen terreurdaad worden genoemd. Deze pure vorm van straatterreur is onmiddellijk afgedaan als een daad van een verwarde man, die - dat dan weer wel - een bekende was van de politie. 
Welke richtlijnen de politie heeft meegekregen is niet bekend, maar het is wel opmerkelijk dat deze straatterreur, waarbij termen als 'allahu akbar' worden gebezigd en de politie door omstanders van een zekere afkomst worden uitgescholden en zeker van één slachtoffer de keel wordt doorgesneden, niet als terreurdaad mag worden aangemerkt. Terwijl het dat vrijwel zeker wél was, afgaande op de berichten van ooggetuigen. 
Deze ooggetuigen spreken van een man die kalm een vooropgezet plan u…

Stank voor dank

De Turkse inval in Afrin, in Noord-Syrië en wat als Koerdisch gebied kan worden aangeduid, moet scherp worden veroordeeld. De Koerden hebben een belangrijk aandeel gehad in het elimineren van IS. Het mag niet zo zijn dat juist de Koerden nu het onderspit delven in een uiterst cynisch geopolitiek spelletje. Een typisch geval van 'stank voor dank' en dat hebben de Koerden aldaar niet verdiend. De Turkse agressiepolitiek vraagt om een krachtige reactie vanuit 'Brussel', zeker als men nog steeds de ambitie heeft om 'Europese waarden' te exporteren. Voor het zwijgen en de andere kant opkijken zal anders op termijn een zware prijs worden betaald, vrees ik.