Doorgaan naar hoofdcontent

'burgemeester' Halsema

Afgelopen week gaf de burgemeester van Amsterdam, Femke Halsema, te kennen dat zij het boerkaverbod niet gaat handhaven. Een opmerkelijke uitspraak en een staaltje onvervalst (extreem) links-populisme. 

Fotocredit: de Telegraaf
Gelukkig wordt over dergelijke zaken niet op lokaal niveau beslist en het is dan ook goed dat het eerste signaal uit 'Den Haag' alvast is afgegeven aan Halsema. Inderdaad is het niet de bedoeling dat selectief wordt 'geshopt' in de wet- en regelgeving en naar eigen goeddunken wordt gehandeld. Deze handelwijze van Halsema getuigt niet van enig gevoel voor verhoudingen.

Goedkoop 'scoren' bij de orthodox Islamitische inwoners van Amsterdam is natuurlijk het makkelijkst, zeker als je tot een partij behoort met een nogal naïeve kijk op de lokale samenleving. In dit geval is het natuurlijk verbazingwekkend dat een uiting van vrouwenonderdrukking kennelijk door deze GroenLinks-burgemeester wordt getolereerd. Waar is de progressiviteit?

Strikt genomen gaat het natuurlijk niet om het boerkaverbod. Überhaupt is het een slechte zaak als een burgemeester zegt dat een bepaalde wet niet wordt gehandhaafd. Daarmee laat Halsema blijken dat al die grote woorden over 'de rechtsstaat' dus een lege huls vormen, omdat ze er kennelijk nogal selectief mee omgaat. Daarmee toont Halsema zich geen democraat. Gelet op de 'bloedgroepen' die de basis vormen voor GroenLinks is dat geen verrassing. Het maakt Halsema wel ongeschikt als burgemeester. In Nederland kennen we (nog) de Kroonbenoeming van o.a. burgemeesters. Als deze wijze van het aanstellen van burgemeesters íets moet waarborgen, dan is het wel dat de burgemeester in kwestie een volbloed democraat is, die niet ageert tegen de uitvoering van landelijke wet- en regelgeving. In het geval van Halsema, notabene burgemeester van de hoofdstad, blijkt het tegendeel.
De voorstanders van de (direct) gekozen burgemeester hebben er een argument bij gekregen.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Voorspelling

Aanstaande woensdag worden de gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Hoewel op deze blog niet vaak meer over lokale (Katwijkse) onderwerpen wordt geschreven, wordt voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen een uitzondering gemaakt. Hoe ziet de zetelverdeling er ná 21 maart uit in de gemeenteraad van Katwijk?
In de gemeente Katwijk zijn 33 raadszetels te verdelen. De deelnemende partijen zijn:
CDA: Als collegepartij de grootste partij in de gemeenteraad met zeven zetels. Het dragen van bestuursverantwoordelijkheid levert electoraal risico op net als tussentijds vertrek van een wethouder. Dat is dit keer (ook) het geval.  ==> Voorspelling: Zes zetels. 
ChristenUnie: Hoewel de ChristenUnie ook deel uitmaakt van het college, pakt het feit dat deze partij onverwacht twee wethouders mocht leveren, gunstig uit. Kans op 'stuivertje wisselen' met het CDA is nu groter dan ooit.  ==> Voorspelling: Zeven zetels. 
SGP: De derde collegepartij moet vooral vrezen voor verdere afkalving van …

Fake-democraat

Afgelopen donderdag beschuldigde minister Ollongren (D66) van Binnenlandse Zaken tijdens het uitspreken van de Ien Dales-lezing de partij Forum voor Democratie van racisme. In reactie hierop besloot fractievoorzitter Thierry Baudet om aangifte te doen tegen de minister.

Ik vind het hoogst onverstandig om als minister een politieke partij, vertegenwoordigd in de Tweede Kamer, te beschuldigen van racisme. Zulk soort beschuldigingen, voorzover ze al hout snijden, moet een minister overlaten aan de politieke arena. De fractie van D66 is mans/vrouws genoeg om stelling te nemen tegen alles wat deze fractie niet zint. Een minister, althans van enig niveau, past dergelijke uitspraken niet.

Gelet op de uitspraken van minister Ollongren is het maar de vraag of zij over het gewenste niveau beschikt. Het staat in ieder geval niet sterk om eerst stevige uitspraken te doen over een partij met een demoniserende lading, om vervolgens, nadat de uitspraak een reactie ontlokt, te beweren dat zij liever…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…