Doorgaan naar hoofdcontent

'burgemeester' Halsema

Afgelopen week gaf de burgemeester van Amsterdam, Femke Halsema, te kennen dat zij het boerkaverbod niet gaat handhaven. Een opmerkelijke uitspraak en een staaltje onvervalst (extreem) links-populisme. 

Fotocredit: de Telegraaf
Gelukkig wordt over dergelijke zaken niet op lokaal niveau beslist en het is dan ook goed dat het eerste signaal uit 'Den Haag' alvast is afgegeven aan Halsema. Inderdaad is het niet de bedoeling dat selectief wordt 'geshopt' in de wet- en regelgeving en naar eigen goeddunken wordt gehandeld. Deze handelwijze van Halsema getuigt niet van enig gevoel voor verhoudingen.

Goedkoop 'scoren' bij de orthodox Islamitische inwoners van Amsterdam is natuurlijk het makkelijkst, zeker als je tot een partij behoort met een nogal naïeve kijk op de lokale samenleving. In dit geval is het natuurlijk verbazingwekkend dat een uiting van vrouwenonderdrukking kennelijk door deze GroenLinks-burgemeester wordt getolereerd. Waar is de progressiviteit?

Strikt genomen gaat het natuurlijk niet om het boerkaverbod. Überhaupt is het een slechte zaak als een burgemeester zegt dat een bepaalde wet niet wordt gehandhaafd. Daarmee laat Halsema blijken dat al die grote woorden over 'de rechtsstaat' dus een lege huls vormen, omdat ze er kennelijk nogal selectief mee omgaat. Daarmee toont Halsema zich geen democraat. Gelet op de 'bloedgroepen' die de basis vormen voor GroenLinks is dat geen verrassing. Het maakt Halsema wel ongeschikt als burgemeester. In Nederland kennen we (nog) de Kroonbenoeming van o.a. burgemeesters. Als deze wijze van het aanstellen van burgemeesters íets moet waarborgen, dan is het wel dat de burgemeester in kwestie een volbloed democraat is, die niet ageert tegen de uitvoering van landelijke wet- en regelgeving. In het geval van Halsema, notabene burgemeester van de hoofdstad, blijkt het tegendeel.
De voorstanders van de (direct) gekozen burgemeester hebben er een argument bij gekregen.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

Burgemeester van het afgebrande dorp

De burgemeester van Den Haag heeft de twijfelachtige eer om 'burgemeester van het afgebrande dorp' te worden. Bijna was het al gelukt. Afgelopen week, toen het op Oudejaarsavond vreselijk misging in Scheveningen. De immense stapels hout, gecombineerd met een krachtige westenwind die was voorspeld, zorgden voor gevaarlijk 'vliegvuur'. De beelden gingen de hele wereld over. Door een wonder waren er geen doden te betreuren.

Het grote belang van openbare orde en veiligheid werd vrij gemakkelijk ingewisseld om 'de boel rustig te houden'. Het bleek al vrij snel dat dit een nederlagen-strategie was. Oogluikend toestaan van zeer onveilige situaties en het afschuiven van de schuld op de bouwers maakt niet echt een sterke indruk. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Een voor de hand liggende waarborging van de veiligheid met het al dan niet afgeven van een evenementenvergunning bleek een stap te ver. Wanbestuur in optima forma. Feitelijk is e…

Wat volgt er op de Arabische Lente?

Na de omwentelingen in Tunesië en Egypte heeft de Arabische Lente vaste grond onder de voeten gekregen. Toezeggingen van de Marokkaanse koning, een nieuwe premier in Jordanië en een geldinjectie van de koning van Saoedi-Arabië zijn voorbeelden van maatregelen die de onrust in die landen enigszins tot bedaren hebben gebracht, zeker in vergelijking met de situatie in andere landen in de Arabische wereld. In Libië, Syrië en Jemen is de situatie immers behoorlijk uit de hand gelopen of dreigt dit te gebeuren. Hopelijk met meer vrijheid voor de bevolking als uitkomst. Mijn nieuwjaarswens voor meer vrijheid in o.a. deze drie landen dreigt gevolg te krijgen en dat is positief.

De tussenstand is nu dat de opstandelingen in Libië, mede dankzij het militair ingrijpen conform VN-resolutie 1973, voorzichtig aan terrein winnen. In Syrië was het afgelopen weekend vooral in het zuiden van dat land onrustig. Omdat het regime de onrust kennelijk niet meer kan ontkennen - ook in Damascus was het onrust…

Bagatelliseren tot kunst verheven

De invloed van de (lokale) politiek is verstrekkend. Vooral als het gaat om bagatelliseren van moslimterreur als uiting van volledig doorgeslagen politieke correctheid. De poging tot doodslag van de 'verwarde' man, die gistermiddag in Den Haag omstanders ernstig verwondde door hen in de keel te snijden, mag geen terreurdaad worden genoemd. Deze pure vorm van straatterreur is onmiddellijk afgedaan als een daad van een verwarde man, die - dat dan weer wel - een bekende was van de politie. 
Welke richtlijnen de politie heeft meegekregen is niet bekend, maar het is wel opmerkelijk dat deze straatterreur, waarbij termen als 'allahu akbar' worden gebezigd en de politie door omstanders van een zekere afkomst worden uitgescholden en zeker van één slachtoffer de keel wordt doorgesneden, niet als terreurdaad mag worden aangemerkt. Terwijl het dat vrijwel zeker wél was, afgaande op de berichten van ooggetuigen. 
Deze ooggetuigen spreken van een man die kalm een vooropgezet plan u…

Stank voor dank

De Turkse inval in Afrin, in Noord-Syrië en wat als Koerdisch gebied kan worden aangeduid, moet scherp worden veroordeeld. De Koerden hebben een belangrijk aandeel gehad in het elimineren van IS. Het mag niet zo zijn dat juist de Koerden nu het onderspit delven in een uiterst cynisch geopolitiek spelletje. Een typisch geval van 'stank voor dank' en dat hebben de Koerden aldaar niet verdiend. De Turkse agressiepolitiek vraagt om een krachtige reactie vanuit 'Brussel', zeker als men nog steeds de ambitie heeft om 'Europese waarden' te exporteren. Voor het zwijgen en de andere kant opkijken zal anders op termijn een zware prijs worden betaald, vrees ik.