Doorgaan naar hoofdcontent

Slim bezuinigen in de praktijk


Tijdens de behandeling van de Kadernota (voorbereiding op de begroting) in de raadscommissie Welzijn heb ik namens de VVD onder andere de vinger gelegd bij een bezuigingsmaatregel betreffende de inzet van gemeentelijk personeel voor het ondersteunen van volksfeesten en andere evenementen. Deze bezuinigingsmaatregel omvat het schrappen van inzet door gemeentelijk personeel v.w.b. het transporteren, plaatsen en verwijderen van diverse materialen, zoals drang- en afzethekken. Zodoende wordt 35.000 euro bezuinigd op het Wijkwerk-budget, waaruit de inzet van het gemeentelijk personeel wordt betaald. Zeker, een fors bedrag maar toch veel minder fors dan 3,5 miljoen euro voor het aankopen van een pand aan de Boulevard, wat geen overheidstaak vormt. Het is maar net waar je gemeentegeld aan wilt uitgeven of juist niet. In dit geval met als gevolg dat vrijwilligersorganisaties de hekken dus voortaan zelf moeten plaatsen en terugbrengen.

De vraag is of dit op deze manier verstandig is. Vrijwilligersorganisaties zullen zich het liefst op hun kerntaken willen concentreren, nl. het organiseren van een feest of ander evenement, waar sowieso al menig vrij uurtje in wordt gestopt. Tevens kunnen zich (verkeers)onveilige situaties voordoen omdat men vanwege gebrek aan man/vrouwkracht of organisatie een beperkt aantal of helemaal geen hekken plaatst. Tevens is het gevaar groot dat evenementen (voorgoed) worden gecanceld omdat men het aansprakelijkheidsrisico (bij ongevallen) niet wil lopen en daar valt wat voor te zeggen. Overigens, van welke mate van controle is sprake als men het plaatsen van dranghekken volledig aan de vrijwilligersorganisatie overlaat? Wordt dan een gemeentelijke opsporingsambtenaar ingeschakeld die vervolgens (ook) overuren moet gaan maken? Hoe dan ook, vrijwilligersorganisaties zien zich dus voor extra kosten geplaatst en naar mijn smaak worden vrijwilligers overvraagd bij de praktische uitwerking van dit ombuigingsvoorstel. 

Onze gemeente mag terecht trots zijn op haar vrijwilligerslegioen en het is goed om vrijwilligerschap te stimuleren, juist in de praktische zin van het woord, juist waar het vrijwilligers betreft en juist in een tijd waarin steeds meer een beroep op de samenleving wordt gedaan. We hebben ze dus hard nodig! Vrijwilligers dus, die zich belangeloos inzetten om mede-inwoners een gezellige dag, een leuk evenement, etc. etc. te bezorgen, zonder dat er een duidelijk commercieel belang speelt.

Overigens, laten we niet al te romantisch doen. Ondanks het feit dat onze gemeente vele vrijwilligers kent staat ook in onze gemeente het aantal beschikbare vrijwilligers onder druk. Zo moest onlangs nog een activiteit worden afgelast, vanwege een gebrek aan vrijwilligers. Reden temeer dus om heel precies te bekijken hoe we het vrijwilligerswerk van de juiste prikkels kunnen blijven voorzien zodat vrijwilligers zich gesteund en gemotiveerd weten en hun aantal toeneemt. Natuurlijk, er is alle reden om goed op de centen te letten. Er is echter ook alle reden om de juiste keuzes te blijven maken en eventuele tegenstrijdigheid van beleid tegen te gaan, juist in tijden van een knellende begroting. 

Dat brengt mij bij de financiële dekking om bovengenoemde maatregel terug te kunnen draaien of op z'n minst te verzachten. Door middel van het verminderen van de budgetten voor wijkraden, een andere kostenpost in het kader van het Wijkwerk, kan budget in de richting van vrijwilligers worden verschoven. 

Onze gemeente kent vijf wijkraden. Iedere wijkraad mag jaarlijks een bedrag van maximaal 12.000 euro besteden om o.a. de leefbaarheid in de eigen wijk te bevorderen. Met alle waardering die ik voor de werkzaamheden heb van de wijkraden; het totale wijkraadbudget van 60.000 euro per jaar moet omlaag! De nobele doelstelling ten aanzien van het bevorderen van leefbaarheid en het feit dat sommige wijkraden hier uitstekend in slagen, doet daar niets aan af. Met veel minder geld is nog steeds veel mogelijk. Nu gaat het over een fiks bedrag en het lijkt me dat hier iets rechtgezet moet worden. Om meerdere redenen. Ten eerste hebben de meeste wijkraden veel minder uitgegeven dan het toegestane budget. Ten tweede wordt door het beschikbare budget indirecte subsidieverlening in de hand gewerkt en dat lijkt me met het oog op het nieuwe subsidiebeleid ongewenst. Waarom investeren in tegenstrijdigheid? Ten derde ligt bij een dergelijk budget het gevaar op de loer dat het budget wordt gebruikt voor zaken waarvan nut en noodzaak niet direct zijn aangetoond, zogenoemde onzin-uitgaven.  Zo is er bijvoorbeeld met gemeentegeld geïnvesteerd in overbodige, wijkgerelateerde, verkeersborden. Ik kan mij nuttiger uitgaven voorstellen. Terugbrengen dus, dat totale budget van € 60.000 per jaar. Juist nu, omdat nut en noodzaak van verlaging van het budget al na het eerste jaar duidelijk zijn aangetoond. 

Op deze manier kunnen meerdere doelen in een keer worden behaald. Meer (blijvende) praktische ondersteuning voor vrijwilligers, een gezond budget voor wijkraden en minder tegenstrijdig beleid, in welke zin dan ook. Ik reken op de sterke knieën van andere partijen in de gemeenteraad om hier samen werk van te maken!
  



Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!