Doorgaan naar hoofdcontent

Een ander vaatje

Van oud-premier Dirk Jan de Geer werd weleens gezegd dat zijn evenaar liep van Hoek van Holland tot aan Zevenaar. Daarmee werd bedoeld dat zijn belangstelling voor de buitenlandse politiek nihil was en als pacifist de internationale ontwikkelingen met een vredelievende wereldvreemdheid bekeek. Deze houding is hem duur komen te staan tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Deze vredelievende wereldvreemdheid is nog steeds actueel. Een voorbeeld:
Eind december werd een Nederlandse VN-diplomaat uit Soedan uitgezet. Eerder die maand werd de VN de toegang ontzegd tot een dorp, waar sprake zou zijn van massale verkrachtingen door soldaten van Soedan. Men duldde dus geen pottenkijkers bij deze verwerpelijke schending van mensenrechten. Een jaar eerder, in december 2013, toonden VVD en PvdA zich voorstander van het kwijtschelden van een lening van 150 miljoen euro aan Soedan. Het kwijtschelden van deze lening is op voorwaarde dat Soedan zich transparant toont over de besteding van deze miljoenenfooi en de mensenrechten van haar inwoners respecteert...Wat een naïviteit, wat een hypocrisie, wat een verspilling van zuurverdiend belastinggeld!

Het is maar te hopen dat de schokkende gebeurtenissen van afgelopen week 'Den Haag' structureel aan het denken zet, meer oog heeft voor de realiteit en ernaar handelt. Vooral in Europees verband moet de handschoen worden opgepakt. Een oorlog tegen vooral het jihadistisch terrorisme win je niet alleen. Een herziening van beleid - juist in Europees verband - ten aanzien van onderwerpen zoals immigratie, integratie, ontwikkelingshulp, buitenlands beleid en daarmee onze veiligheid lijkt me wenselijk en noodzakelijk.

De eerdergenoemde oud-premier heeft, toen het er op aankwam en Nederland bij WOII werd betrokken, laten zien hoe het níet moet. Het is aan de dames en heren politici, niet alleen in Den Haag, om uit een ander vaatje te gaan tappen. De oorlog tegen het extremisme is nog lang niet gewonnen!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!