Doorgaan naar hoofdcontent

Paspoort als Bonuskaart

De voorman van het Nederlandse filiaal van de Turkse AK-partij - Denk - heeft bijzondere opvattingen. Hij is van mening dat zijn achterban niet hoeft te integreren. Nogal een intimiderende uitspraak gelet op de problematiek en de daarmee gepaard gaande kosten. Om volwaardig mee te kunnen doen is een gezonde integratie onontbeerlijk. Dat de uitspraak, gedaan in het AD, voor weinig tot geen ophef heeft gezorgd is ronduit verbazingwekkend.

Kennelijk is ‘polariseren’ verboden maar mag het gedrag dat feitelijk aanleiding geeft voor dat polariseren niet worden benoemd. Althans, dat gevoel heb ik.

De uitspraak dat integreren geen noodzaak is, vormt een bewijs van de ontwikkeling van parallelle samenlevingen in Nederland. Bepaalde groepen, vooral Turken en Marokkanen van alle leeftijden, volgen de ontwikkelingen in het moederland nauwgezet en spiegelen zich aan de samenleving aldaar. Men spreekt over ‘onze president Erdogan’ en als men spreekt van ‘onze koning’ is het goed mogelijk dat de Marokkaanse koning Mohamed V wordt bedoeld. De televisie en social media wordt in de eerste plaats gebruikt om het nieuws uit die landen te volgen. Er geldt hetzelfde de reactie van Turken in Nederland op de coup in Turkije is helaas veelzeggend. In de bus hoor ik sommige tieners gewoon Turks of Arabisch praten.

Mentaliteit
Veel Turkse Nederlanders - niet allemaal! - voelen zich in de eerste plaats Turk waarbij het Nederlandse paspoort vooral wordt gebruikt als een handige Bonuskaart. Het geeft toegang tot onderwijs, werk, geld en sociale voorzieningen. En daar lijkt alles mee gezegd. Een misselijkmakende mentaliteit wat mij betreft. Uiteraard mag iedereen zijn eigenheid bewaren. Echter, er zijn grenzen. Een verandering qua mentaliteit is zeer welkom.

Het Nederlandse paspoort staat immers voor meer dan alleen de functie van cashcow. Het is meer dan ooit zaak om die boodschap op indringende wijze over te brengen. Paginagrote advertenties over ‘normaal doen’ of ‘een oproep aan ons allemaal’ zijn in dat opzicht veel te vaag en nietszeggend.

Met een partij als Denk, een anti-integratiepartij waarbij het opeisen van rechten centraal lijkt te staan, wordt een duidelijk signaal aan de Nederlandse samenleving afgegeven. Dat vraagt om een krachtig tegengeluid. Het moet de Denk-stemmers duidelijk worden gemaakt dat een volwaardig Nederlanderschap een continue en niet te missen bonus-aanbieding is.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

De drie best gelezen blogs van 2018

Dit is de top drie van best gelezen blogs van 2018. Een prettige jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2019 toegewenst!

Voorspelling










Fake-democraat













Failliet

Burgemeester van het afgebrande dorp

De burgemeester van Den Haag heeft de twijfelachtige eer om 'burgemeester van het afgebrande dorp' te worden. Bijna was het al gelukt. Afgelopen week, toen het op Oudejaarsavond vreselijk misging in Scheveningen. De immense stapels hout, gecombineerd met een krachtige westenwind die was voorspeld, zorgden voor gevaarlijk 'vliegvuur'. De beelden gingen de hele wereld over. Door een wonder waren er geen doden te betreuren.

Het grote belang van openbare orde en veiligheid werd vrij gemakkelijk ingewisseld om 'de boel rustig te houden'. Het bleek al vrij snel dat dit een nederlagen-strategie was. Oogluikend toestaan van zeer onveilige situaties en het afschuiven van de schuld op de bouwers maakt niet echt een sterke indruk. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Een voor de hand liggende waarborging van de veiligheid met het al dan niet afgeven van een evenementenvergunning bleek een stap te ver. Wanbestuur in optima forma. Feitelijk is e…

En het orkest speelde verder...

Afgelopen week was het weer raak, helaas. Een moslimterrorist meende een vreedzame Kerstmarkt in Straatsburg te moeten terroriseren door eerst Allahu Akbar te roepen en vervolgens te schieten op onschuldige bezoekers. Intussen zijn er vijf doden te betreuren. Vijf mensen die zich erop verheugden om een Kerstmarkt te bezoeken....

De respons op dit drama was zoals verwacht: een klopjacht op de dader (met het doodschieten van deze moslimfundamentalist als uiteindelijk bevredigend resultaat), bloemen op de plek des onheils, een minuut stilte in het Europees Parlement (Straatsburg is de stad van de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement) en dat was het dan. Premier Rutte zei in een reactie: "Belangrijkste verzet dat we tegen dit soort idioten kunnen bieden is gewoon ons leven blijven leiden." 
Ja, dat is iets te makkelijk gezegd. De uitspraak doet een beetje denken aan premier De Geer, die zelfs op de eerste oorlogsdag op 10 mei 1940 nog niet wilde geloven dat het oorl…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…