Doorgaan naar hoofdcontent

Verkeerd signaal

Een uit Iran gesmokkelde foto van protesten tegen het regime
Het uitblijven van een krachtig protest van de EU aan het adres van het regime in Iran, is een blunder van formaat. Een scherpe veroordeling van het zonder pardon doodschieten van demonstranten was meer op z'n plaats. De EU, met Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid Mogherini voorop, had het voorbeeld van de Verenigde Staten moeten volgen. Niet alleen de president, de vice-president en de minister van Buitenlandse Zaken kwamen met een snelle en krachtige reactie. Ook congresleden van zowel Republikeinen als Democraten kwamen met een veroordeling van het neerslaan van de protesten in Iran, waarbij geen woord Spaans zat.

Dat is dus wat anders dan het verzuim van (lidstaten van) de Europese Unie. In plaats van pal te staan voor westerse waarden (waarbij EU-lidstaten wél op de vingers worden getikt) volgde een slappe, defaitistische verklaring van onder andere onze eigen BuZa-minister Halbe Zijlstra waarin 'alle partijen' werden opgeroepen geen geweld te gebruiken. Tijdens de meidagen van 1940 verzocht de uiterst naïeve en wereldvreemde premier De Geer om een 'vrede van Amiens' met de Nazi's. Eigenlijk hebben we een zelfde situatie, met de 'Iran-deal' als voorlopig dieptepunt. Op zo'n manier win je in ieder geval geen oorlog tegen terrorisme, toch één van de belangrijkste exportproducten van het huidige regime in Iran. 

Wat weerhoudt men in Europa om ferm te reageren? De protesten in Iran zijn anders dan de protesten in andere Arabische landen tijdens de zogeheten Arabische Lente. Men hoeft nu ook niet te vrezen dat een (in naam) seculier regime wordt vervangen door een hardvochtige Islamitische dictatuur. Daarvan is in Iran namelijk al sprake. De protesten zijn juist een wanhoopskreet om het streng Islamitische juk van zich af te werpen en de mullah's naar huis te sturen. Verder is het niveau van het onderwijs in Iran zodanig dat het huidige regime gemakkelijker kan worden vervangen door een andere meer liberale regering, al dan niet met hulp van naar het Westen gevluchte Iraniërs. Tot slot vormt het regime in Teheran niet alleen voor de eigen bevolking een groot gevaar, maar ook nog eens voor de buren en ver daarbuiten. De ideologie van de Islamitische Republiek Iran vormt, zoals gezegd, samen met terrorisme een belangrijk 'exportproduct' en daarmee een bedreiging voor de stabiliteit van andere staten. Het financieren van Hezbollah is maar één voorbeeld. Het geeft nog maar eens aan hoe ongelooflijk naïef de wapendeal met Iran eigenlijk is. 

Kortom, alle reden dus om de morrende bevolking met de studenten voorop wél een hart onder de riem te steken. Het huidige wegkijk-gedrag van 'Brussel' en diverse westelijke EU-lidstaten zal op enig moment leiden tot reflexie. De geschiedenis zal niet aardig zijn voor dit uiterst verkeerde signaal richting burgers die de barricaden opgaan voor meer vrijheid en democratie. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!