Doorgaan naar hoofdcontent

Het ontwikkelingshulpbeleid op de schop

'Bied Afrikanen hulp in eigen land'. Een ietwat cynische titel van een ingezonden artikel in de Volkskrant van Minister Ploumen voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Minister Ploumen stelt 50 miljoen euro beschikbaar om te voorkomen dat arbeidsmigranten uit Afrika naar Europa komen. Met het beschikbaar stellen van deze som geld hoopt de minister dat andere EU-lidstaten haar volgen.

Een mooi voorbeeld van korte termijnpolitiek. Een paar opmerkingen.  

1. Nederland alleen heeft tot nu ongeveer 800 miljard euro uitgegeven aan ontwikkelingshulp. Wat is er met al dat geld gebeurd, als nu opeens Afrikanen in eigen land hulp moet worden geboden? Dit geeft aan dat het überhaupt de vraag is welk effect ontwikkelingshulp heeft. Het lijkt me sowieso een goed idee dat de mate waarin Nederland het budget voor ontwikkelingshulp drastisch gaat terugschroeven. 

2. Er is niet één vluchtelingenproblematiek. Vluchtelingen uit Syrië en Libië vormen een hele andere categorie vluchtelingen dan de economische vluchtelingen uit Afrika. Het Midden-Oosten kent als subcontinent een heel andere dynamiek (politiek, cultuur, etc. etc.) dan het continent Afrika. Dat vraagt om maatwerk.

3. Minister Ploumen hoopt dat andere EU-lidstaten haar voorbeeld volgen. Dit lijkt dus op een ongecoördineerde actie. Zonder afstemming in Europees verband is die 50 miljoen alvast zonde van het geld. Deze druppel op de gloeiende plaat had beter anders besteed kunnen worden.
Als Europese Unie kun je natuurlijk een veel effectievere vuist maken. De vraag is echter of dat, met het huidige beleid, zoden aan de dijk zet. Het enige effect van het overmaken van 234 miljoen euro aan Zimbabwe is dat het regime aldaar nog steviger in het zadel komt te zitten. Ook in Europees verband rammelt het ontwikkelingshulp beleid aan alle kanten.

4. Het wordt tijd dat in andere oplossingsrichtingen wordt gedacht. Bijvoorbeeld: Op de Conferentie van Berlijn in 1889 zijn door Europese landen de grenzen getrokken op het Afrikaanse continent. Op basis van die grenzen zijn diverse 'failure states' ontstaan. Immers, stammen die vijandig tegenover elkaar staan zijn tot elkaar veroordeeld omdat ze tot hetzelfde 'gecreëerde' land behoren, met oorlog als gevolg. In 1889 was dat geen issue. Toen was het vooral van belang dat de Europese landen 'de buit' verdeelden. Het is nu 2015 en de wereld ziet er heel anders uit. De vraag is hoe met deze koloniale erfenis moet worden omgegaan.

De huidige mondiale vluchtelingenstroom vereist een fundamenteel andere aanpak. De discussie over het vluchtelingenprobleem mag niet worden beperkt tot de vraag over welk land welk aantal vluchtelingen opneemt. Als dit zo blijft en het geopolitieke beleid blijft onveranderd, dan zal het de Europese Unie zijn die 'de boot' mist en niet de doorsnee vluchteling, met alle gevolgen van dien.




Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!