Doorgaan naar hoofdcontent

'Ik hoop dat jullie mij dapper vinden'

'Ik hoop dat jullie mij dapper vinden'. Aldus de 17-jarige Jan, vrijwilliger voor de Waffen-SS, in een brief aan zijn ouders. Jan is sterk onder de invloed gekomen van het nationaal-socialistische gedachtegoed. Enkele jongens op school hebben zijn hoofd op hol gebracht met als uiteindelijk gevolg dat hij het huis heeft verlaten, zich bij de Waffen-SS heeft gevoegd en naar Duitsland is vertrokken.

De klap moet hard zijn aangekomen bij zijn ouders. Jan heeft zijn plan goed voorbereid en stond voortdurend in contact met zijn nieuwe 'vrienden', de SS. De brief, feitelijk een afscheidsbrief, aan zijn ouders is een uiting van zijn abnormale gemoedstoestand en zijn onvolwassenheid. Hij voelt zich op z'n gemak, ver van huis. Doch in de volgende zin smeekt hij zijn vader om hem spoedig te schrijven. Ook schrijft hij dat zijn toekomst veilig en verzekerd is en dat een mislukking volkomen is uitgesloten. Hij schrijft dat hij alles grondig heeft overwogen maar sluit de brief af met een zin die bewijst dat Jan sterk onder invloed is gekomen van (in dit geval) het Nationaal-Socialisme : 'Ik hoop dat jullie mij dapper vinden, nu ik strijd voor een hoog ideaal'.

Tja, dergelijke brieven zullen in 1944 wel vaker geschreven zijn door jongens als Jan. Ongeveer twintigduizend (!) vrijwilligers uit Nederland dienden tijdens de Tweede Wereldoorlog aan het Oostfront in de Waffen-SS. Een in alle opzichten trieste geschiedenis waarbij degenen die zich aanmeldden daarvan al spoedig spijt kregen. 

Nog triester is het om te moeten vaststellen dat de mogelijkheid bestaat dat dergelijke brieven vandaag de dag nóg worden geschreven. Nee, niet om aan het Oostfront te strijden maar om de Jihad (of andere vormen van radicalisme en extremisme) te dienen, in Syrië of elders. Het spreekt voor zich dat het hoog tijd is om effectief beleid te ontwikkelen ten aanzien van de aanpak van Jihadisme én de omgang met jihadstrijders. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan doch de moeite meer dan waard, gelet op al het leed dat radicalisme en extremisme kan veroorzaken, toen en nu.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!