Doorgaan naar hoofdcontent

Oplossingen voor onze probleemwijken

Afgelopen week werd de Schilderswijk geteisterd door flinke rellen als gevolg van een zeer te betreuren incident waarbij Mitch Henriquez het leven liet. Deze trieste gebeurtenis leidde tot een geweldsorgie en legde de situatie in de Schilderswijk pijnlijk bloot. De plaatselijke politie kreeg een racistisch stempel opgedrukt, winkels werden vernield, extreem-linkse groeperingen (beroepsdemonstranten) die het vuurtje nog verder opstoken, het roepen van antisemitische leuzen door relschoppers en het handhaven van de orde door 'vrijwilligers' van de As-Soennah moskee.

Tel uit je winst. Deze wijk, de 'bijstandskampioen' van Nederland met de meeste personen met een bijstandsuitkering per duizend inwoners en waarbij het merendeel van de bevolking een islamitische achtergrond heeft, is hard op weg om een 'failure-wijk' te worden zoals de gemiddelde banlieu in Frankrijk. Veel armoede, een florerend moslimextremisme en geen politie (meer) te bekennen. Tja, iets met zachte heelmeesters en stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Het feit dat het ontstaan van de rellen werd toegeschreven aan de warmte, zegt wat dat betreft genoeg.

Het is in de eerste plaats te hopen dat de relschoppers van afgelopen week keihard worden aangepakt (ook voor het roepen van antisemitische leuzen; hopelijk is het OM daar moedig genoeg voor) met torenhoge boetes en celstraffen.
Afgelopen week in de Schilderswijk. 

Wat moet er verder gebeuren? Er zal een twee-sporenbeleid gevoerd moeten worden ten aanzien van probleemwijken zoals de Schilderswijk of bijvoorbeeld Nieuw-West in Amsterdam. Ten eerste moet in dit soort achterstandsgebieden een keiharde 'law and order' en 'zero-tolerance' -politiek worden gevoerd en misstanden worden aangepakt. Ten tweede zullen degenen die Arabisch praten, zichzelf niet gehoord voelen en zich al gediscrimineerd voelen als ze worden aangesproken op hun gedrag, ervan moeten worden doordrongen dat men zelf iets van hun leven (in Nederland met hier geldende normen en waarden) moet maken. Deze aanpakkers-mentaliteit kan door de overheid worden bevorderd door bewoners uit hun uitkering te halen en werken veel aantrekkelijker te maken.
Als het stadsbestuur blijft kiezen voor de makkelijke kortetermijn-politiek is het einde zoek. De toestanden in een gemiddelde Franse voorstad laten zien waar een dergelijke 'do nothing-politiek' toe leidt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

En het orkest speelde verder...

Afgelopen week was het weer raak, helaas. Een moslimterrorist meende een vreedzame Kerstmarkt in Straatsburg te moeten terroriseren door eerst Allahu Akbar te roepen en vervolgens te schieten op onschuldige bezoekers. Intussen zijn er vijf doden te betreuren. Vijf mensen die zich erop verheugden om een Kerstmarkt te bezoeken....

De respons op dit drama was zoals verwacht: een klopjacht op de dader (met het doodschieten van deze moslimfundamentalist als uiteindelijk bevredigend resultaat), bloemen op de plek des onheils, een minuut stilte in het Europees Parlement (Straatsburg is de stad van de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement) en dat was het dan. Premier Rutte zei in een reactie: "Belangrijkste verzet dat we tegen dit soort idioten kunnen bieden is gewoon ons leven blijven leiden." 
Ja, dat is iets te makkelijk gezegd. De uitspraak doet een beetje denken aan premier De Geer, die zelfs op de eerste oorlogsdag op 10 mei 1940 nog niet wilde geloven dat het oorl…

De drie best gelezen blogs van 2018

Dit is de top drie van best gelezen blogs van 2018. Een prettige jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2019 toegewenst!

Voorspelling










Fake-democraat













Failliet

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…

Vergeet de Jezidi's niet!

Op 3 augustus 2014 begon een ongekende vervolging en genocide van de Jezidi-bevolking in Noord-Irak. Vanaf die datum waren de Jezidi's één van de bevolkingsgroepen die door de terreurgroep ISIS werden vervolgd en vermoord. Op 30 juli van dat jaar kwamen de Jezidi's in opstand tegen het oprukkende ISIS. Velen van hen kwamen vast te zitten op de berg van Sinjar, waar ook veel mensen stierven door honger, dorst en gebrek aan medicijnen. Het lot van de Jezidi's die in handen zijn gevallen van ISIS is dat zij zich moeten bekeren tot de Islam. Vaak vinden zij de dood en worden vrouwen en kinderen verhandeld als slaaf.

Deze praktijk, vooral slavernij, is nog steeds aan de gang. De schaarse berichtgeving hierover wekt verbazing. Dat geldt ook voor de herdenking, afgelopen donderdag. De herdenking vormde geen nieuws-item, terwijl er wel alle ruimte en uiteraard alle reden was om er wél aandacht aan te besteden. Het lijden van de Jezidi-bevolking kan heel gemakkelijk worden gekoppel…