Doorgaan naar hoofdcontent

Oplossingen voor onze probleemwijken

Afgelopen week werd de Schilderswijk geteisterd door flinke rellen als gevolg van een zeer te betreuren incident waarbij Mitch Henriquez het leven liet. Deze trieste gebeurtenis leidde tot een geweldsorgie en legde de situatie in de Schilderswijk pijnlijk bloot. De plaatselijke politie kreeg een racistisch stempel opgedrukt, winkels werden vernield, extreem-linkse groeperingen (beroepsdemonstranten) die het vuurtje nog verder opstoken, het roepen van antisemitische leuzen door relschoppers en het handhaven van de orde door 'vrijwilligers' van de As-Soennah moskee.

Tel uit je winst. Deze wijk, de 'bijstandskampioen' van Nederland met de meeste personen met een bijstandsuitkering per duizend inwoners en waarbij het merendeel van de bevolking een islamitische achtergrond heeft, is hard op weg om een 'failure-wijk' te worden zoals de gemiddelde banlieu in Frankrijk. Veel armoede, een florerend moslimextremisme en geen politie (meer) te bekennen. Tja, iets met zachte heelmeesters en stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Het feit dat het ontstaan van de rellen werd toegeschreven aan de warmte, zegt wat dat betreft genoeg.

Het is in de eerste plaats te hopen dat de relschoppers van afgelopen week keihard worden aangepakt (ook voor het roepen van antisemitische leuzen; hopelijk is het OM daar moedig genoeg voor) met torenhoge boetes en celstraffen.
Afgelopen week in de Schilderswijk. 

Wat moet er verder gebeuren? Er zal een twee-sporenbeleid gevoerd moeten worden ten aanzien van probleemwijken zoals de Schilderswijk of bijvoorbeeld Nieuw-West in Amsterdam. Ten eerste moet in dit soort achterstandsgebieden een keiharde 'law and order' en 'zero-tolerance' -politiek worden gevoerd en misstanden worden aangepakt. Ten tweede zullen degenen die Arabisch praten, zichzelf niet gehoord voelen en zich al gediscrimineerd voelen als ze worden aangesproken op hun gedrag, ervan moeten worden doordrongen dat men zelf iets van hun leven (in Nederland met hier geldende normen en waarden) moet maken. Deze aanpakkers-mentaliteit kan door de overheid worden bevorderd door bewoners uit hun uitkering te halen en werken veel aantrekkelijker te maken.
Als het stadsbestuur blijft kiezen voor de makkelijke kortetermijn-politiek is het einde zoek. De toestanden in een gemiddelde Franse voorstad laten zien waar een dergelijke 'do nothing-politiek' toe leidt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Voorspelling

Aanstaande woensdag worden de gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Hoewel op deze blog niet vaak meer over lokale (Katwijkse) onderwerpen wordt geschreven, wordt voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen een uitzondering gemaakt. Hoe ziet de zetelverdeling er ná 21 maart uit in de gemeenteraad van Katwijk?
In de gemeente Katwijk zijn 33 raadszetels te verdelen. De deelnemende partijen zijn:
CDA: Als collegepartij de grootste partij in de gemeenteraad met zeven zetels. Het dragen van bestuursverantwoordelijkheid levert electoraal risico op net als tussentijds vertrek van een wethouder. Dat is dit keer (ook) het geval.  ==> Voorspelling: Zes zetels. 
ChristenUnie: Hoewel de ChristenUnie ook deel uitmaakt van het college, pakt het feit dat deze partij onverwacht twee wethouders mocht leveren, gunstig uit. Kans op 'stuivertje wisselen' met het CDA is nu groter dan ooit.  ==> Voorspelling: Zeven zetels. 
SGP: De derde collegepartij moet vooral vrezen voor verdere afkalving van …

Fake-democraat

Afgelopen donderdag beschuldigde minister Ollongren (D66) van Binnenlandse Zaken tijdens het uitspreken van de Ien Dales-lezing de partij Forum voor Democratie van racisme. In reactie hierop besloot fractievoorzitter Thierry Baudet om aangifte te doen tegen de minister.

Ik vind het hoogst onverstandig om als minister een politieke partij, vertegenwoordigd in de Tweede Kamer, te beschuldigen van racisme. Zulk soort beschuldigingen, voorzover ze al hout snijden, moet een minister overlaten aan de politieke arena. De fractie van D66 is mans/vrouws genoeg om stelling te nemen tegen alles wat deze fractie niet zint. Een minister, althans van enig niveau, past dergelijke uitspraken niet.

Gelet op de uitspraken van minister Ollongren is het maar de vraag of zij over het gewenste niveau beschikt. Het staat in ieder geval niet sterk om eerst stevige uitspraken te doen over een partij met een demoniserende lading, om vervolgens, nadat de uitspraak een reactie ontlokt, te beweren dat zij liever…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…

Vergeet de Jezidi's niet!

Op 3 augustus 2014 begon een ongekende vervolging en genocide van de Jezidi-bevolking in Noord-Irak. Vanaf die datum waren de Jezidi's één van de bevolkingsgroepen die door de terreurgroep ISIS werden vervolgd en vermoord. Op 30 juli van dat jaar kwamen de Jezidi's in opstand tegen het oprukkende ISIS. Velen van hen kwamen vast te zitten op de berg van Sinjar, waar ook veel mensen stierven door honger, dorst en gebrek aan medicijnen. Het lot van de Jezidi's die in handen zijn gevallen van ISIS is dat zij zich moeten bekeren tot de Islam. Vaak vinden zij de dood en worden vrouwen en kinderen verhandeld als slaaf.

Deze praktijk, vooral slavernij, is nog steeds aan de gang. De schaarse berichtgeving hierover wekt verbazing. Dat geldt ook voor de herdenking, afgelopen donderdag. De herdenking vormde geen nieuws-item, terwijl er wel alle ruimte en uiteraard alle reden was om er wél aandacht aan te besteden. Het lijden van de Jezidi-bevolking kan heel gemakkelijk worden gekoppel…

En het orkest speelde verder...

Afgelopen week was het weer raak, helaas. Een moslimterrorist meende een vreedzame Kerstmarkt in Straatsburg te moeten terroriseren door eerst Allahu Akbar te roepen en vervolgens te schieten op onschuldige bezoekers. Intussen zijn er vijf doden te betreuren. Vijf mensen die zich erop verheugden om een Kerstmarkt te bezoeken....

De respons op dit drama was zoals verwacht: een klopjacht op de dader (met het doodschieten van deze moslimfundamentalist als uiteindelijk bevredigend resultaat), bloemen op de plek des onheils, een minuut stilte in het Europees Parlement (Straatsburg is de stad van de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement) en dat was het dan. Premier Rutte zei in een reactie: "Belangrijkste verzet dat we tegen dit soort idioten kunnen bieden is gewoon ons leven blijven leiden." 
Ja, dat is iets te makkelijk gezegd. De uitspraak doet een beetje denken aan premier De Geer, die zelfs op de eerste oorlogsdag op 10 mei 1940 nog niet wilde geloven dat het oorl…