Doorgaan naar hoofdcontent

Buigen voor Assad is geen optie

De Britse premier David Cameron heeft vandaag verklaard dat de Syrische president Bashar al-Assad mag aanblijven als hoofd van een overgangsregering. Eerder lieten Turkije en Duitsland zich al in die richting uit. Het taboe op onderhandelen met Assad lijkt daarmee te verdwijnen. Ik vind het een onverstandige en hypocriete beleidswijziging. De toevoeging van ondermeer Cameron dat voor Assad op termijn geen toekomst meer is in Syrië, doet daar niets aan af.

Ooit, in 2011 durfden mensen in Syrië de straat op te gaan om te pleiten voor politieke hervormingen. In navolging van andere landen leek ook in dit land de Arabische Lente zijn intrede te doen. Het voorlopig resultaat is bekend. Assad heeft tot nu toe ten koste van letterlijk alles zijn positie weten te behouden. Op een bepaald moment had Assad kunnen weten dat zijn rol was uitgespeeld. Hij zit er echter nog steeds en draagt (met zijn clan) de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor alle chaos, oorlog en de komst van Islamitische Staat (IS) op het strijdtoneel in Syrië.

Zeker, IS als dood en verderf zaaiende organisatie moet worden bestreden. Echter, het regime van Assad was en is feitelijk óók een instituut wat tot op de dag van vandaag dood en verderf zaait. Het verschil met Islamitische Staat is dat deze organisatie haar wandaden publiekelijk maakt. Verder is er niet heel veel verschil. Het getuigt daarom van de ultieme hypocrisie om samen met Assad ten strijde te trekken tegen IS. Daarbij; wat gebeurt er als IS is verslagen in Syrië? Verwacht men dan echt dat Assad uit zichzelf opstapt? In de afgelopen vier oorlogsjaren heeft hij dat ook niet gedaan, laat staan in een toestand zonder aanwezigheid van IS (en andere milities) in Syrië. Alleen zijn dood betekent het einde van het Assad-regime in Syrië. Dan heb ik nog niet eens de Russen genoemd. Met Poetin als beschermheer zal Assad nog jarenlang zijn schrikbewind kunnen voeren. Als het tegenzit gebeurt dat ook inderdaad.

Zolang Assad op zijn post blijft zal er sprake zijn van een vluchtelingenstroom. Zijn landgenoten weten heel goed wat voor vlees ze in de kuip hebben met dit heerschap. Vladimir Poetin begrijpt dat en doet er alles aan om West-Europa blijvend kopzorgen te bezorgen. Zijn openlijke steun voor het regime van Assad is een bewijs daarvan.

De westelijke mogendheden zullen een spoedcursus schaken moeten gaan volgen. Het lijkt me dat je jezelf (moreel) schaakmat zet als je nu Assad als gesprekspartner erkent in de strijd tegen IS, met machtsbehoud voor Assad als waarschijnlijk resultaat. Op deze manier doe je dus mee aan het spel van Poetin. Het lijkt mij een beter idee om het speeltje van Poetin (het Syrië van Assad) af te pakken en daarmee tegelijkertijd de invloed van Iran te doen afnemen. Wellicht zal dit kortstondig succes voor IS opleveren, maar ik twijfel er niet aan dat IS uiteindelijk zal worden verslagen.

Buigen voor Assad betekent machtsbehoud voor Assad en daarmee een enorme morele nederlaag, een flinke aantasting van de geloofwaardigheid, een aanhoudende vluchtelingenstroom, een blijvend instabiele regio en geen kans op duurzame vrede. Buigen voor Assad lijkt me geen optie.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!