Doorgaan naar hoofdcontent

More is less

"Less is more", wordt weleens gezegd. Soms klopt dat. In het geval van het aansturen van een ministerie ben ik overtuigd van het tegenovergestelde, als het gaat om de politieke leiding op zo'n departement. Op het ministerie van Defensie is alleen een minister actief, géén staatssecretarissen.

In het geval van de dood van de twee militairen vanwege een defecte mortiergranaat en de (politieke) nasleep ervan, denk ik dat het beter was als de minister meer staatssecretarissen tot haar beschikking had gehad. Bijvoorbeeld een staatssecretaris voor militaire missies of operationele zaken. Daarmee wil ik niets goed praten wat niet goed te praten valt. Maar het is een feit dat (ook) het ministerie van Defensie een ambtelijke 'tanker' vormt, waar een minister slechts op hoofdlijnen enig vat op heeft. Zonder staatssecretarissen, waarvan voorheen wél sprake was, is dat vragen om problemen. Daarnaast heb je als bewindspersoon te dealen met de besluiten (en effecten daarvan) van voorgangers op je departement. Uiteindelijk zijn in deze casus de mortiergranaten in 2006 aangeschaft, onder het bewind van minister Kamp (VVD). De opvolgers van Kamp, te weten Middelkoop (CU) en Hillen (CDA), hebben deze granaten nooit laten onderzoeken of controleren terwijl er wel aanleiding was om dat te doen. 

Nederland heeft nu eenmaal een traditie als het gaat om medewerking verlenen aan (kansloze) militaire missies. Daarmee draag je als ministerie van Defensie in de eerste plaats een bijzondere verantwoordelijkheid. Het materieel waarmee onze militairen op pad worden gestuurd moet gewoon kwalitatief 100% op orde zijn, zonder verschraling vanwege bezuinigingen. Op veiligheid van militairen mag niet worden bezuinigd. Punt. Het is, bij het dealen met deze bijzondere verantwoordelijkheid, verstandig om alle risico's goed af te dekken en de scherpte in de organisatie op dit punt op het gewenste niveau te houden. Een of meerdere extra bewindspersonen op het ministerie van Defensie had niet misstaan, lijkt mij. 

Zoals gezegd, een staatssecretaris van militaire missies of operationele zaken kan een oplossing zijn. Dit kan extra (politiek) bewustzijn bewerkstelligen binnen de defensie-organisatie. Bij één enkele minister is de kans groter dat zijn of haar "antenne" weleens een zwak signaal binnenkrijgt, waarbij je ook nog eens afhankelijk bent van je ambtelijke leiding op het departement. Met meerdere bewindspersonen van verschillende politieke kleur (de PvdA wilde per seé de missie in Mali) creëer je op een veelheid van onderwerpen meer bewustzijn en dus meer scherpte. In dit geval wil de PvdA per sé een Nederlandse inbreng bij de missie in Mali. Daar lag dus een kans om verantwoordelijkheidsgevoel optimaal te benutten. Hoewel zonder garanties kan hiermee de kans op ernstig ambtelijk en politiek falen met verstrekkende gevolgen - er zijn mensenlevens te betreuren! - worden verminderd. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!