Doorgaan naar hoofdcontent

More is less

"Less is more", wordt weleens gezegd. Soms klopt dat. In het geval van het aansturen van een ministerie ben ik overtuigd van het tegenovergestelde, als het gaat om de politieke leiding op zo'n departement. Op het ministerie van Defensie is alleen een minister actief, géén staatssecretarissen.

In het geval van de dood van de twee militairen vanwege een defecte mortiergranaat en de (politieke) nasleep ervan, denk ik dat het beter was als de minister meer staatssecretarissen tot haar beschikking had gehad. Bijvoorbeeld een staatssecretaris voor militaire missies of operationele zaken. Daarmee wil ik niets goed praten wat niet goed te praten valt. Maar het is een feit dat (ook) het ministerie van Defensie een ambtelijke 'tanker' vormt, waar een minister slechts op hoofdlijnen enig vat op heeft. Zonder staatssecretarissen, waarvan voorheen wél sprake was, is dat vragen om problemen. Daarnaast heb je als bewindspersoon te dealen met de besluiten (en effecten daarvan) van voorgangers op je departement. Uiteindelijk zijn in deze casus de mortiergranaten in 2006 aangeschaft, onder het bewind van minister Kamp (VVD). De opvolgers van Kamp, te weten Middelkoop (CU) en Hillen (CDA), hebben deze granaten nooit laten onderzoeken of controleren terwijl er wel aanleiding was om dat te doen. 

Nederland heeft nu eenmaal een traditie als het gaat om medewerking verlenen aan (kansloze) militaire missies. Daarmee draag je als ministerie van Defensie in de eerste plaats een bijzondere verantwoordelijkheid. Het materieel waarmee onze militairen op pad worden gestuurd moet gewoon kwalitatief 100% op orde zijn, zonder verschraling vanwege bezuinigingen. Op veiligheid van militairen mag niet worden bezuinigd. Punt. Het is, bij het dealen met deze bijzondere verantwoordelijkheid, verstandig om alle risico's goed af te dekken en de scherpte in de organisatie op dit punt op het gewenste niveau te houden. Een of meerdere extra bewindspersonen op het ministerie van Defensie had niet misstaan, lijkt mij. 

Zoals gezegd, een staatssecretaris van militaire missies of operationele zaken kan een oplossing zijn. Dit kan extra (politiek) bewustzijn bewerkstelligen binnen de defensie-organisatie. Bij één enkele minister is de kans groter dat zijn of haar "antenne" weleens een zwak signaal binnenkrijgt, waarbij je ook nog eens afhankelijk bent van je ambtelijke leiding op het departement. Met meerdere bewindspersonen van verschillende politieke kleur (de PvdA wilde per seé de missie in Mali) creëer je op een veelheid van onderwerpen meer bewustzijn en dus meer scherpte. In dit geval wil de PvdA per sé een Nederlandse inbreng bij de missie in Mali. Daar lag dus een kans om verantwoordelijkheidsgevoel optimaal te benutten. Hoewel zonder garanties kan hiermee de kans op ernstig ambtelijk en politiek falen met verstrekkende gevolgen - er zijn mensenlevens te betreuren! - worden verminderd. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Voorspelling

Aanstaande woensdag worden de gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Hoewel op deze blog niet vaak meer over lokale (Katwijkse) onderwerpen wordt geschreven, wordt voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen een uitzondering gemaakt. Hoe ziet de zetelverdeling er ná 21 maart uit in de gemeenteraad van Katwijk?
In de gemeente Katwijk zijn 33 raadszetels te verdelen. De deelnemende partijen zijn:
CDA: Als collegepartij de grootste partij in de gemeenteraad met zeven zetels. Het dragen van bestuursverantwoordelijkheid levert electoraal risico op net als tussentijds vertrek van een wethouder. Dat is dit keer (ook) het geval.  ==> Voorspelling: Zes zetels. 
ChristenUnie: Hoewel de ChristenUnie ook deel uitmaakt van het college, pakt het feit dat deze partij onverwacht twee wethouders mocht leveren, gunstig uit. Kans op 'stuivertje wisselen' met het CDA is nu groter dan ooit.  ==> Voorspelling: Zeven zetels. 
SGP: De derde collegepartij moet vooral vrezen voor verdere afkalving van …

Fake-democraat

Afgelopen donderdag beschuldigde minister Ollongren (D66) van Binnenlandse Zaken tijdens het uitspreken van de Ien Dales-lezing de partij Forum voor Democratie van racisme. In reactie hierop besloot fractievoorzitter Thierry Baudet om aangifte te doen tegen de minister.

Ik vind het hoogst onverstandig om als minister een politieke partij, vertegenwoordigd in de Tweede Kamer, te beschuldigen van racisme. Zulk soort beschuldigingen, voorzover ze al hout snijden, moet een minister overlaten aan de politieke arena. De fractie van D66 is mans/vrouws genoeg om stelling te nemen tegen alles wat deze fractie niet zint. Een minister, althans van enig niveau, past dergelijke uitspraken niet.

Gelet op de uitspraken van minister Ollongren is het maar de vraag of zij over het gewenste niveau beschikt. Het staat in ieder geval niet sterk om eerst stevige uitspraken te doen over een partij met een demoniserende lading, om vervolgens, nadat de uitspraak een reactie ontlokt, te beweren dat zij liever…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…