Doorgaan naar hoofdcontent

De megamoskee als olifant in de porseleinkast

Er komt vrijwel zeker opnieuw een groot Islamitisch centrum in Gouda. Op de voormalige Prins Willem-Alexanderkazerne zal een megamoskee verrijzen met daarbij huisvesting voor een kinderdagcentrum en een school voor speciaal onderwijs. Zoals bij iedere nieuwe moskee worden er bij de realisatie ervan telkens dezelfde fouten gemaakt.  Een overzicht:

De naamgeving.
We hebben er de mond van vol dat (de Nederlandse) taal belangrijk is, en terecht. Deze megamoskee draagt de naam El Wahda. Dit betekent De Eenheid. Waarom noemen we dergelijke gebedshuizen dan niet gewoon zo? Het hanteren van Arabische namen voor in beginsel Nederlandse instellingen zorgt ervoor dat dergelijke termen gemeengoed worden. Daarmee wordt een tegenstrijdig signaal afgegeven aan groepen met bijvoorbeeld een Arabische achtergrond met een taalachterstand.

De ruimtelijke aspecten.


De praktijk wijst uit dat bij de bouw meestal wordt gekozen voor verhoudingsgewijs veel te grote opvallende complexen met een niet-Nederlands uiterlijk. De grootte van de gemiddelde moskee zorgt  er dikwijls voor dat bestaande cultuur-historische gebouwen of bebouwing en de bewoners ervan in de verdrukking komen. Vanwege de capaciteit ontstaan parkeerproblemen, verkeersdruk, geluidsoverlast en waardedaling van aldaar aanwezige koophuizen. Waarom moet er per sé worden gekozen voor een kolossaal en allesbepalend bouwwerk? Waarom wordt niet gebruikgemaakt van reeds bestaand gemeentelijk vastgoed?

Onbalans in toepassing Grondwetsartikelen.
De vrijheid van godsdienst staat als een huis. Dat ten eerste. Dat mag echter niet betekenen dat bij de toepassing van dit grondwetsartikel andere artikelen uit dezelfde Grondwet zomaar worden weggedrukt bij de realisatie van moskeeën of gebedshuizen van andere religies. Tevens mag het niet zo zijn dat met gebruikmaking van de godsdienstvrijheid vervolgens onvrijheid in het algemeen wordt gepredikt en bijvoorbeeld discriminatie van vrouwen wordt bepleit. De casus in Gouda is hiervoor illustratief. De uitgelekte notitie waarin melding wordt gemaakt van bezwaren over de aanwezigheid van werkende vrouwen in de naastgelegen school en/of kinderdagverblijf zegt genoeg. Alleen al dit bezwaar moet aanleiding zijn voor een streep door het project. Immers, degenen die problemen hebben met werkende vrouwen in het algemeen vertonen onaangepast gedrag. Daar past geen beloning bij in de vorm van een megamoskee. De realiteit is helaas anders. Er komt nu een aparte ingang...

Financiering
Financiering van moskeeën door buitenlandse overheden, islamitische missieorganisaties en welgestelden vindt reeds enkele decennia plaats in Nederland. Vanwege de scheiding tussen kerk en staat is de mate van overheidsinmenging beperkt. Het komt er dus op neer dat de weerbaarheid van de in Nederland gevestigde moskeeën zelf die de risico's van buitenlandse financiering kan beperken. Gelet op de cultuur en politiek in de Arabische wereld met landen als Saoedi-Arabië, Marokko en Turkije is het op z'n zachts gezegd een waagstuk om puur en alleen te vertrouwen op de weerbaarheid van afzonderlijke moskee-besturen. Immers, wie betaalt, bepaalt met alle gevolgen van dien voor de 'preek' die aldaar wordt gehouden. Daarbij lijkt het mij nogal gemakkelijk om een buitenlandse geldbron (bijv. van salafistische origine) om te toveren tot een goede-doelen stichting van Nederlandse bodem. In het licht van de huidige ontwikkelingen (in het Midden-Oosten) is er alle reden om wantrouwend te zijn en uit een ander vaatje te gaan tappen.

Met het groeiende aantal megamoskeeën als 'olifant' en Nederland als democratische rechtsstaat en open samenleving (de porseleinkast) is het zaak om te zorgen dat de 'porseleinkast' niet onherstelbaar wordt beschadigd. Dit is een gezamenlijke verantwoordelijkheid van alle betrokken partijen en reikt verder dan een gemeentelijke aangelegenheid. In de beperking toont zich de meester...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Voorspelling

Aanstaande woensdag worden de gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Hoewel op deze blog niet vaak meer over lokale (Katwijkse) onderwerpen wordt geschreven, wordt voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen een uitzondering gemaakt. Hoe ziet de zetelverdeling er ná 21 maart uit in de gemeenteraad van Katwijk?
In de gemeente Katwijk zijn 33 raadszetels te verdelen. De deelnemende partijen zijn:
CDA: Als collegepartij de grootste partij in de gemeenteraad met zeven zetels. Het dragen van bestuursverantwoordelijkheid levert electoraal risico op net als tussentijds vertrek van een wethouder. Dat is dit keer (ook) het geval.  ==> Voorspelling: Zes zetels. 
ChristenUnie: Hoewel de ChristenUnie ook deel uitmaakt van het college, pakt het feit dat deze partij onverwacht twee wethouders mocht leveren, gunstig uit. Kans op 'stuivertje wisselen' met het CDA is nu groter dan ooit.  ==> Voorspelling: Zeven zetels. 
SGP: De derde collegepartij moet vooral vrezen voor verdere afkalving van …

Fake-democraat

Afgelopen donderdag beschuldigde minister Ollongren (D66) van Binnenlandse Zaken tijdens het uitspreken van de Ien Dales-lezing de partij Forum voor Democratie van racisme. In reactie hierop besloot fractievoorzitter Thierry Baudet om aangifte te doen tegen de minister.

Ik vind het hoogst onverstandig om als minister een politieke partij, vertegenwoordigd in de Tweede Kamer, te beschuldigen van racisme. Zulk soort beschuldigingen, voorzover ze al hout snijden, moet een minister overlaten aan de politieke arena. De fractie van D66 is mans/vrouws genoeg om stelling te nemen tegen alles wat deze fractie niet zint. Een minister, althans van enig niveau, past dergelijke uitspraken niet.

Gelet op de uitspraken van minister Ollongren is het maar de vraag of zij over het gewenste niveau beschikt. Het staat in ieder geval niet sterk om eerst stevige uitspraken te doen over een partij met een demoniserende lading, om vervolgens, nadat de uitspraak een reactie ontlokt, te beweren dat zij liever…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…