Doorgaan naar hoofdcontent

Waar is de zakelijke zichtlijn?

De inrichting van het Andreasplein is voor de zoveelste keer onderwerp van gesprek. Binnenkort beslist de gemeenteraad over de inrichting van het Andreasplein, doch vast niet voor de laatste keer. Het gemeentelijk zigzag-beleid inzake het Andreasplein gaat ver terug in de tijd en kent z'n prijs.

Laten we alle uren eens optellen die het ambtelijk apparaat aan dit plein heeft besteed, de slapeloze nachten van betrokken ondernemers en omwonenden over onzalige plannen, herinrichting na herinrichting, wel een viskiosk, geen viskiosk, geen cultuurhuis en toch weer een plein, een plan voor een dagelijkse versmarkt dat oudbakken bleek, een waterkunstwerk als speelbad, een taptoe-proof plein en nu weer verplaatsing van de viskiosk omwille van een zichtlijn-dictaat.

Houdt het dan nooit op? Ik kan me er alles bij voorstellen als aldaar gevestigde bewoners en ondernemers dat dikwijls verzuchten. Nog mooier is niet altijd beter en constant de boel overhoop halen tast je geloofwaardigheid aan als lokale overheid. Zeker als van betreffende opeenvolgende besluitvormingsprocessen achteraf wordt gezegd dat het beter had gekund, zoals ook nu weer het geval. 

Constant zorg dragen voor onrust met proefballonnetjes en wilde plannen, het dwingen van ondernemers tot verhuizing, het woongenot van bewoners in meer of mindere mate bederven; ik versta iets anders onder (lokaal) goed bestuur. 

Het wordt hoog tijd dat de lokale politiek kiest voor een meer zakelijke benadering. Minder onzin-projecten, investeren in de eigen geloofwaardigheid, kritisch op de gemeentelijke uitgaven, bewoners en ondernemers minder lastigvallen en vasthouden aan hetgeen goed (genoeg) werkt. Ter illustratie: laat de viskiosk staan op de huidige plek, stop hem niet weg maar laat hem zichtbaar zijn vanaf de Boulevard en laat hem als zodanig functioneren als uitnodigende 'trekker met terrasjes' voor het winkelcentrum. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!