Doorgaan naar hoofdcontent

Breng de bomschuit binnenboord

Bij het lezen van de jubileum-editie van het Katwijks Museum ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan viel mij een aantal zaken op. Allereerst een mooie terugblik van vijftig jaar aanwakkeren van historisch besef in Katwijk, de tentoonstellingsagenda én het pleidooi om de bomschuit - de KW88 - permanent binnen het museum op te stellen. Het Genootschap Oud Katwijk heeft hier een punt.

Het onderbrengen, of beter gezegd het thuisbrengen van de KW88 in het Katwijks Museum is de beste garantie voor duurzaam behoud van deze bomschuit. Dat is toch de reden waarom musea überhaupt zijn opgericht; voor duurzaam behoud van historische objecten. Immers, de weersinvloeden krijgen geen vat meer op deze bomschuit en als gevolg daarvan zullen de onderhoudskosten vrijwel tot nul worden gereduceerd. Handhaving van de bomschuit buiten, bij de Vuurbaak, vormt een garantie voor blijvend hoge onderhoudskosten. Inderdaad, totdat de kosten te hoog worden en alweer een stukje oud-Katwijk verdwijnt. Dat is toch niet wat we willen?
Het Katwijks Museum aan de Voorstraat. 

Natuurlijk vormt de bomschuit in het badseizoen een mooi plaatje met de Vuurbaak er vlak naast. Het beeld van een roemrucht vissersverleden wordt ermee opgeroepen...en daar houdt het dan gelijk mee op. In het museum kunnen bezoekers zich door een suppoost (of via een audiotour) laten voorlichten over de ins en outs van deze bomschuit. Zodoende kan er educatieve waarde worden toegevoegd aan het permanent tentoonstellen van deze bomschuit in het museum.

Zeker, de verplaatsing van de bomschuit naar het Katwijks Museum kost geld. Hier ligt een kans voor een duurzame investering in (lokale) cultuurhistorie. Investeer ín het museum en dus niet in één of andere aftandse schuur die toevallig leeg staat. Met dergelijke gedachtekronkels wordt het Genootschap Oud Katwijk, haar vrijwilligers en uiteindelijk de lokale belastingbetaler niet serieus genomen. Immers, als de gewenste uitbreiding er niet komt maar een omstreden bibliotheekproject wél, dan betekent dat gewoon dat het gemeentebestuur van Katwijk niet met geld kan omgaan.

De verplaatsing zorgt tevens voor een lege plek bij de Vuurbaak. Dat biedt kansen om de lege plek (in het badseizoen) op een creatieve manier op te vullen. Bijvoorbeeld een VVV-kiosk (incl. wachtruimte voor het openbaar vervoer) voor dag/verblijfstoerisme waarmee de gemeente Katwijk op de toeristische kaart wordt gezet (dus ook met een verwijzing naar álle musea die onze gemeente rijk is). Ik noem maar wat; de organisatie van Katwijk Marketing verzint vast wel iets nuttigs.

Met een plek voor de bomschuit in het Katwijks Museum kan men een strategische zet doen. De bomschuit krijgt een veilige en beschutte haven, het Katwijks Museum krijgt weer een upgrade, de enthousiaste vrijwilligers aldaar worden in staat gesteld het verhaal van de bomschuit te vertellen, de belangstelling voor cultuurhistorie zal verder worden aangewakkerd met alle positiviteit van dien. Kortom, de opdracht voor gemeenteraad en College is duidelijk; breng de bomschuit binnenboord!


Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!