Doorgaan naar hoofdcontent

Een Nederturkse 'coming out'...

Het mislukken van de coup in Turkije heeft in West-Europa de Turkse gemeenschap in beweging gebracht. Met slogans als 'leve onze president', 'Turkije mijn vaderland', 'democratie voor Turkije' werd door de Turkse gemeenschap in Nederland hulde gebracht aan Turkije. Uiteraard was het aan de Grote Leider in Ankara te danken dat de 'democratie' was hersteld....

Democratie omvat méér dan verkiezingen alleen. Als het alleen om verkiezingen gaat, moeten we Noord-Korea ook een democratie noemen, nog afgezien van de vraag op welke manier die 'verkiezingen' worden georganiseerd. Zelfs als het woord 'democratie' in de naam van het land is verwerkt geeft dat geen garanties. Tot 1990 was er in Europa een (communistische) dictatuur die zichzelf Duitse Democratische Republiek noemde. Je kon van dit land veel zeggen, maar niet dat er sprake was van democratie.

Het begrip democratie vormt in Turkije op dit moment eveneens een lege huls. Zeker nu, na de mislukte couppoging, laat Erdogan niets na om zijn positie te versterken en ongewenste elementen te neutraliseren. Een ontslaggolf in de rechtspraak, het oppakken van duizenden militairen en mogelijke herinvoering van de doodstraf kunnen aan het al bestaande afvinklijstje 'Islamofacistische dictatuur in wording' worden toegevoegd.

Het is dan buitengewoon verbijsterend en ernstig tegelijk om te zien dat dit handelen op goedkeuring kan rekenen van velen van de in Nederland (en andere West-Europese landen) woonachtige Turken.
Het omarmen van de politiek die in Turkije wordt gevoerd, de gebrekkige integratie en de kennelijke afkeer van westerse media zijn stuk voor stuk signalen die niet langer genegeerd mogen worden. Überhaupt niet, want als we het woord 'Turken' vervangen door bijvoorbeeld 'Marokkanen' is sprake van hetzelfde probleem. Met deze 'coming out' is in ieder geval een duidelijk signaal afgegeven en dat stemt tot nadenken. In de eerste plaats moeten de in Nederland woonachtige Turken zichzélf de vraag stellen of men zich in Nederland, Duitsland of een ander (West-)Europees land werkelijk thuis voelt. De hamvraag luidt in ieder geval: Hoe kan de invloed van Turkije op ons land en andere landen in West-Europa via 'hun' burgers worden verminderd?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!