Doorgaan naar hoofdcontent

Een Nederturkse 'coming out'...

Het mislukken van de coup in Turkije heeft in West-Europa de Turkse gemeenschap in beweging gebracht. Met slogans als 'leve onze president', 'Turkije mijn vaderland', 'democratie voor Turkije' werd door de Turkse gemeenschap in Nederland hulde gebracht aan Turkije. Uiteraard was het aan de Grote Leider in Ankara te danken dat de 'democratie' was hersteld....

Democratie omvat méér dan verkiezingen alleen. Als het alleen om verkiezingen gaat, moeten we Noord-Korea ook een democratie noemen, nog afgezien van de vraag op welke manier die 'verkiezingen' worden georganiseerd. Zelfs als het woord 'democratie' in de naam van het land is verwerkt geeft dat geen garanties. Tot 1990 was er in Europa een (communistische) dictatuur die zichzelf Duitse Democratische Republiek noemde. Je kon van dit land veel zeggen, maar niet dat er sprake was van democratie.

Het begrip democratie vormt in Turkije op dit moment eveneens een lege huls. Zeker nu, na de mislukte couppoging, laat Erdogan niets na om zijn positie te versterken en ongewenste elementen te neutraliseren. Een ontslaggolf in de rechtspraak, het oppakken van duizenden militairen en mogelijke herinvoering van de doodstraf kunnen aan het al bestaande afvinklijstje 'Islamofacistische dictatuur in wording' worden toegevoegd.

Het is dan buitengewoon verbijsterend en ernstig tegelijk om te zien dat dit handelen op goedkeuring kan rekenen van velen van de in Nederland (en andere West-Europese landen) woonachtige Turken.
Het omarmen van de politiek die in Turkije wordt gevoerd, de gebrekkige integratie en de kennelijke afkeer van westerse media zijn stuk voor stuk signalen die niet langer genegeerd mogen worden. Überhaupt niet, want als we het woord 'Turken' vervangen door bijvoorbeeld 'Marokkanen' is sprake van hetzelfde probleem. Met deze 'coming out' is in ieder geval een duidelijk signaal afgegeven en dat stemt tot nadenken. In de eerste plaats moeten de in Nederland woonachtige Turken zichzélf de vraag stellen of men zich in Nederland, Duitsland of een ander (West-)Europees land werkelijk thuis voelt. De hamvraag luidt in ieder geval: Hoe kan de invloed van Turkije op ons land en andere landen in West-Europa via 'hun' burgers worden verminderd?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Voorspelling

Aanstaande woensdag worden de gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Hoewel op deze blog niet vaak meer over lokale (Katwijkse) onderwerpen wordt geschreven, wordt voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen een uitzondering gemaakt. Hoe ziet de zetelverdeling er ná 21 maart uit in de gemeenteraad van Katwijk?
In de gemeente Katwijk zijn 33 raadszetels te verdelen. De deelnemende partijen zijn:
CDA: Als collegepartij de grootste partij in de gemeenteraad met zeven zetels. Het dragen van bestuursverantwoordelijkheid levert electoraal risico op net als tussentijds vertrek van een wethouder. Dat is dit keer (ook) het geval.  ==> Voorspelling: Zes zetels. 
ChristenUnie: Hoewel de ChristenUnie ook deel uitmaakt van het college, pakt het feit dat deze partij onverwacht twee wethouders mocht leveren, gunstig uit. Kans op 'stuivertje wisselen' met het CDA is nu groter dan ooit.  ==> Voorspelling: Zeven zetels. 
SGP: De derde collegepartij moet vooral vrezen voor verdere afkalving van …

Fake-democraat

Afgelopen donderdag beschuldigde minister Ollongren (D66) van Binnenlandse Zaken tijdens het uitspreken van de Ien Dales-lezing de partij Forum voor Democratie van racisme. In reactie hierop besloot fractievoorzitter Thierry Baudet om aangifte te doen tegen de minister.

Ik vind het hoogst onverstandig om als minister een politieke partij, vertegenwoordigd in de Tweede Kamer, te beschuldigen van racisme. Zulk soort beschuldigingen, voorzover ze al hout snijden, moet een minister overlaten aan de politieke arena. De fractie van D66 is mans/vrouws genoeg om stelling te nemen tegen alles wat deze fractie niet zint. Een minister, althans van enig niveau, past dergelijke uitspraken niet.

Gelet op de uitspraken van minister Ollongren is het maar de vraag of zij over het gewenste niveau beschikt. Het staat in ieder geval niet sterk om eerst stevige uitspraken te doen over een partij met een demoniserende lading, om vervolgens, nadat de uitspraak een reactie ontlokt, te beweren dat zij liever…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…

Vergeet de Jezidi's niet!

Op 3 augustus 2014 begon een ongekende vervolging en genocide van de Jezidi-bevolking in Noord-Irak. Vanaf die datum waren de Jezidi's één van de bevolkingsgroepen die door de terreurgroep ISIS werden vervolgd en vermoord. Op 30 juli van dat jaar kwamen de Jezidi's in opstand tegen het oprukkende ISIS. Velen van hen kwamen vast te zitten op de berg van Sinjar, waar ook veel mensen stierven door honger, dorst en gebrek aan medicijnen. Het lot van de Jezidi's die in handen zijn gevallen van ISIS is dat zij zich moeten bekeren tot de Islam. Vaak vinden zij de dood en worden vrouwen en kinderen verhandeld als slaaf.

Deze praktijk, vooral slavernij, is nog steeds aan de gang. De schaarse berichtgeving hierover wekt verbazing. Dat geldt ook voor de herdenking, afgelopen donderdag. De herdenking vormde geen nieuws-item, terwijl er wel alle ruimte en uiteraard alle reden was om er wél aandacht aan te besteden. Het lijden van de Jezidi-bevolking kan heel gemakkelijk worden gekoppel…

En het orkest speelde verder...

Afgelopen week was het weer raak, helaas. Een moslimterrorist meende een vreedzame Kerstmarkt in Straatsburg te moeten terroriseren door eerst Allahu Akbar te roepen en vervolgens te schieten op onschuldige bezoekers. Intussen zijn er vijf doden te betreuren. Vijf mensen die zich erop verheugden om een Kerstmarkt te bezoeken....

De respons op dit drama was zoals verwacht: een klopjacht op de dader (met het doodschieten van deze moslimfundamentalist als uiteindelijk bevredigend resultaat), bloemen op de plek des onheils, een minuut stilte in het Europees Parlement (Straatsburg is de stad van de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement) en dat was het dan. Premier Rutte zei in een reactie: "Belangrijkste verzet dat we tegen dit soort idioten kunnen bieden is gewoon ons leven blijven leiden." 
Ja, dat is iets te makkelijk gezegd. De uitspraak doet een beetje denken aan premier De Geer, die zelfs op de eerste oorlogsdag op 10 mei 1940 nog niet wilde geloven dat het oorl…