Doorgaan naar hoofdcontent

Handen af van het handen schudden!

Onlangs heeft het College voor de Rechten van de Mens het Centraal Orgaan Asielzoekers terecht gewezen. Naar het oordeel van dit College heeft het COA ten onrechte een vrouw, een 23-jarige moslima, afgewezen in een sollicitatieprocedure omdat zij vanwege haar geloof geen handen wil schudden met mannen.

Met deze, overigens niet-bindende, uitspraak van dit College wordt een super slecht signaal afgegeven aan bepaalde groepen in een land waar sowieso al sprake is van parallelle samenlevingen. Immers, velen beschouwen de Sultan van Turkije als 'hun president' en als de Marokkaanse koning hier op privébezoek is, noemen medelanders van de derde generatie hem 'onze koning'. Problemen genoeg dus, kunnen we stellen.

Daar komt dus nog deze - zeer bedenkelijke - uitspraak van dit College bij. Het is duidelijk dat met de uitspraak van het College de noodzaak tot integreren bepaald niet wordt aangemoedigd. Bij de afweging van belangen heeft men gehoor gegeven aan het opeisen van bepaalde godsdienst-rechten van de klaagster. In het Islamitische land van herkomst zal de klaagster iets anders gewend zijn maar we zijn in Nederland en daarom had ik een andere belangenafweging verwacht. Niet alleen in dit geval, waarbij een neutrale overheidsorganisatie is betrokken, maar überhaupt had de gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen zwaarder moeten wegen.

Handen af van het handen schudden! 
Dit College voor de Rechten van de Mens beseft niet dat onze grondwet tevens een verzekering vormt voor de eigenheid van Nederland in de zin van een democratische rechtsstaat waarmee we onze vrije open samenleving verzekeren. Met de argumentatie van het College dat het schudden van handen weliswaar een gebruikelijke manier van begroeten vormt maar dat er in Nederland ook groepen zijn waarvoor dat niet het geval is, komt onze vrije open samenleving in de gevarenzone.

Want wat is er dan nog meer wat 'bepaalde groepen' niet bevalt qua gebruiken, regels en heersende opvattingen in Nederland? Straks gaat men nog morrelen aan artikel 24 van de Grondwet omdat dit mogelijk strijdig is met de godsdienst van 'bepaalde groepen'. Als we doorgaan met het belonen van verkeerd gedrag zoals het opeisen van rechten en het verwaarlozen van plichten, is het einde zoek en dragen we onze vrije en open samenleving langzaam maar zeker ten grave.

Als we dat willen voorkomen zullen we in de eerste plaats nu moeten beginnen met het bestrijden van een mengelmoes van extreem-linkse opvattingen, wegkijkgedrag, naïeve wereldvreemdheid en bangeschijterige uitsloverij jegens 'bepaalde groepen'. Met andere woorden, precies datgene wat het College van de Rechten van de Mens tot haar omstreden uitspraak heeft gebracht. Daarom; handen af van het handen schudden!

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Burgemeester van het afgebrande dorp

De burgemeester van Den Haag heeft de twijfelachtige eer om 'burgemeester van het afgebrande dorp' te worden. Bijna was het al gelukt. Afgelopen week, toen het op Oudejaarsavond vreselijk misging in Scheveningen. De immense stapels hout, gecombineerd met een krachtige westenwind die was voorspeld, zorgden voor gevaarlijk 'vliegvuur'. De beelden gingen de hele wereld over. Door een wonder waren er geen doden te betreuren.

Het grote belang van openbare orde en veiligheid werd vrij gemakkelijk ingewisseld om 'de boel rustig te houden'. Het bleek al vrij snel dat dit een nederlagen-strategie was. Oogluikend toestaan van zeer onveilige situaties en het afschuiven van de schuld op de bouwers maakt niet echt een sterke indruk. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Een voor de hand liggende waarborging van de veiligheid met het al dan niet afgeven van een evenementenvergunning bleek een stap te ver. Wanbestuur in optima forma. Feitelijk is e…

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

Wat volgt er op de Arabische Lente?

Na de omwentelingen in Tunesië en Egypte heeft de Arabische Lente vaste grond onder de voeten gekregen. Toezeggingen van de Marokkaanse koning, een nieuwe premier in Jordanië en een geldinjectie van de koning van Saoedi-Arabië zijn voorbeelden van maatregelen die de onrust in die landen enigszins tot bedaren hebben gebracht, zeker in vergelijking met de situatie in andere landen in de Arabische wereld. In Libië, Syrië en Jemen is de situatie immers behoorlijk uit de hand gelopen of dreigt dit te gebeuren. Hopelijk met meer vrijheid voor de bevolking als uitkomst. Mijn nieuwjaarswens voor meer vrijheid in o.a. deze drie landen dreigt gevolg te krijgen en dat is positief.

De tussenstand is nu dat de opstandelingen in Libië, mede dankzij het militair ingrijpen conform VN-resolutie 1973, voorzichtig aan terrein winnen. In Syrië was het afgelopen weekend vooral in het zuiden van dat land onrustig. Omdat het regime de onrust kennelijk niet meer kan ontkennen - ook in Damascus was het onrust…

Bagatelliseren tot kunst verheven

De invloed van de (lokale) politiek is verstrekkend. Vooral als het gaat om bagatelliseren van moslimterreur als uiting van volledig doorgeslagen politieke correctheid. De poging tot doodslag van de 'verwarde' man, die gistermiddag in Den Haag omstanders ernstig verwondde door hen in de keel te snijden, mag geen terreurdaad worden genoemd. Deze pure vorm van straatterreur is onmiddellijk afgedaan als een daad van een verwarde man, die - dat dan weer wel - een bekende was van de politie. 
Welke richtlijnen de politie heeft meegekregen is niet bekend, maar het is wel opmerkelijk dat deze straatterreur, waarbij termen als 'allahu akbar' worden gebezigd en de politie door omstanders van een zekere afkomst worden uitgescholden en zeker van één slachtoffer de keel wordt doorgesneden, niet als terreurdaad mag worden aangemerkt. Terwijl het dat vrijwel zeker wél was, afgaande op de berichten van ooggetuigen. 
Deze ooggetuigen spreken van een man die kalm een vooropgezet plan u…

Stank voor dank

De Turkse inval in Afrin, in Noord-Syrië en wat als Koerdisch gebied kan worden aangeduid, moet scherp worden veroordeeld. De Koerden hebben een belangrijk aandeel gehad in het elimineren van IS. Het mag niet zo zijn dat juist de Koerden nu het onderspit delven in een uiterst cynisch geopolitiek spelletje. Een typisch geval van 'stank voor dank' en dat hebben de Koerden aldaar niet verdiend. De Turkse agressiepolitiek vraagt om een krachtige reactie vanuit 'Brussel', zeker als men nog steeds de ambitie heeft om 'Europese waarden' te exporteren. Voor het zwijgen en de andere kant opkijken zal anders op termijn een zware prijs worden betaald, vrees ik.