Doorgaan naar hoofdcontent

Wie zijn 'wij'?

Na de zoveelste terreuraanslag waarvan 'ongelovigen' het slachtoffer zijn geworden, benadrukte de Zweedse premier de veerkracht van de Zweedse samenleving. "Jullie zullen ons niet verslaan, we zullen ons niet door jullie laten leiden en jullie zullen nooit winnen." Het is te hopen dat zijn woorden door veel van zijn landgenoten (dus ook 'nieuwe' Zweden) en Europeanen elders wordt gedeeld. Dit was natuurlijk de zoveelste terreuraanslag op een Europese stad. Te vrezen valt dat er minderheden zijn die totaal geen boodschap hebben aan de mooie woorden van de Zweedse premier. Ik doel dan vooral op minderheden die zich in de eerste plaats inwoner voelen van het land van herkomst, totaal geen eigen verantwoordelijkheid nemen t.a.v. het belang van integratie en vooral oog hebben voor rechten in plaats van plichten. De demonstratie in een andere Europese stad, nl. Rotterdam, met Turken (incl. 3e generatie) die zichzelf in de eerste plaats Turk voelen is illustratief voor de totaal mislukte integratie van sommige bevolkingsgroepen. Dat geeft ernstig te denken.

Nu, na de zoveelste terreuraanslag, wordt het tijd dat de zwijgende islamitische minderheid eens laat zien dat zij zich aangesproken voelen door het 'wij-gevoel' zoals in dit geval verwoord door de Zweedse premier. De 'bal' ligt bij de minderheden die in Europa woonachtig zijn en hetzelfde geloof hebben als de jihadisten die uit naam van dat geloof dood en verderf zaaien. Zij zullen in de eerste plaats de verbinding moeten zoeken. Het is net als met onderhandelen. Soms moet je even wachten waar je onderhandelingspartner mee komt. Dat is beter dan je 'tegenpartij', althans degenen die zich als zodanig gedragen, teveel toegevingen te doen waarmee je je eigen positie verzwakt. Degenen die blijven investeren in een parallelle samenleving en bijvoorbeeld kinderen opvoeden in de traditie van het land van herkomst mogen zich er schuldig over voelen dat het adagium 'aanpassen of wegwezen' steeds meer steun zal krijgen binnen de samenleving. Terecht, in dat geval.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

En het orkest speelde verder...

Afgelopen week was het weer raak, helaas. Een moslimterrorist meende een vreedzame Kerstmarkt in Straatsburg te moeten terroriseren door eerst Allahu Akbar te roepen en vervolgens te schieten op onschuldige bezoekers. Intussen zijn er vijf doden te betreuren. Vijf mensen die zich erop verheugden om een Kerstmarkt te bezoeken....

De respons op dit drama was zoals verwacht: een klopjacht op de dader (met het doodschieten van deze moslimfundamentalist als uiteindelijk bevredigend resultaat), bloemen op de plek des onheils, een minuut stilte in het Europees Parlement (Straatsburg is de stad van de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement) en dat was het dan. Premier Rutte zei in een reactie: "Belangrijkste verzet dat we tegen dit soort idioten kunnen bieden is gewoon ons leven blijven leiden." 
Ja, dat is iets te makkelijk gezegd. De uitspraak doet een beetje denken aan premier De Geer, die zelfs op de eerste oorlogsdag op 10 mei 1940 nog niet wilde geloven dat het oorl…

De drie best gelezen blogs van 2018

Dit is de top drie van best gelezen blogs van 2018. Een prettige jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2019 toegewenst!

Voorspelling










Fake-democraat













Failliet

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…

Vergeet de Jezidi's niet!

Op 3 augustus 2014 begon een ongekende vervolging en genocide van de Jezidi-bevolking in Noord-Irak. Vanaf die datum waren de Jezidi's één van de bevolkingsgroepen die door de terreurgroep ISIS werden vervolgd en vermoord. Op 30 juli van dat jaar kwamen de Jezidi's in opstand tegen het oprukkende ISIS. Velen van hen kwamen vast te zitten op de berg van Sinjar, waar ook veel mensen stierven door honger, dorst en gebrek aan medicijnen. Het lot van de Jezidi's die in handen zijn gevallen van ISIS is dat zij zich moeten bekeren tot de Islam. Vaak vinden zij de dood en worden vrouwen en kinderen verhandeld als slaaf.

Deze praktijk, vooral slavernij, is nog steeds aan de gang. De schaarse berichtgeving hierover wekt verbazing. Dat geldt ook voor de herdenking, afgelopen donderdag. De herdenking vormde geen nieuws-item, terwijl er wel alle ruimte en uiteraard alle reden was om er wél aandacht aan te besteden. Het lijden van de Jezidi-bevolking kan heel gemakkelijk worden gekoppel…