Doorgaan naar hoofdcontent

Turkije: Ak-partij op winst; democratie op verlies?

De uitslag van de verkiezingen in Turkije laat een overduidelijke winst voor de AK-partij zien. De vraag is of het vraagteken in de titel van deze blog op zijn plaats is, of achterwege had kunnen blijven. Feit is in ieder geval dat het democratisch gehalte in Turkije al langer onder druk staat. Sinds de vorige verkiezingen in juni van dit jaar is er bepaald geen sprake van verbetering. Integendeel. De scheiding der machten staat onder druk, Kritische media werden lastiggevallen, de vrijheid van meningsuiting wordt in praktische zin beperkt, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht staat onder grote druk, demonstraties die door grof geweld worden verstoord (de bomaanslag van 10 oktober), de oppositie die in een kwaad daglicht wordt gesteld, onrust in Koerdische gebieden, etc.

De door Erdogan gevoerde angst-politiek heeft tot nu toe gewerkt aangezien zijn eigen AK-partij kennelijk door de gemiddelde Turk wordt gezien als de partij die rust en stabiliteit kan brengen. Het gevolg is in ieder geval dat de oppositie (in democratisch jargon ook wel tegenmacht genoemd) op verlies staat, aangezien de AK-partij waarschijnlijk 316 van de 550 zetels in het Turkse parlement heeft veroverd. Dat aantal zetels is niet genoeg om een grondwetswijziging door te voeren om een presidentieel stelsel in te voeren zoals in de VS. Ongetwijfeld zal daar op een of andere manier wel een oplossing voor worden gevonden...

Gezien de angst-campagne die nu is gevoerd met alle onrust en chaos die daarmee gepaard ging, de ambities van Erdogan en de plannen voor een nieuw presidentieel stelsel, lijkt het nu al winst voor de democratie als er in 2019 überhaupt al verkiezingen plaatsvinden. Zo ver is het nog niet. Het is nu aan de grootste partij om de beloofde rust en stabiliteit tot stand te brengen. Gelet op het 'succes' van de huidige politiek van het creëren van angst en chaos zal dit recept nog wel even in de mode blijven. Met alle gevolgen van dien voor de mate van democratie in Turkije. Wat dat betreft breken er spannende tijden aan. Dat geldt ook voor de mate van democratie binnen de AK-partij zelf. Premier Davutoglu heeft natuurlijk een mooie overwinning behaald en zal zich met zijn bewezen kwaliteiten daardoor intern laten gelden. Dat zou zomaar verkeerd kunnen aflopen binnen (en buiten) de AK-partij. Rust, stabiliteit en democratie zijn vooralsnog voorlopig niet op Turkije van toepassing. De wens van de Turkse kiezer ten spijt.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

De drie best gelezen blogs van 2018

Dit is de top drie van best gelezen blogs van 2018. Een prettige jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2019 toegewenst!

Voorspelling










Fake-democraat













Failliet

Burgemeester van het afgebrande dorp

De burgemeester van Den Haag heeft de twijfelachtige eer om 'burgemeester van het afgebrande dorp' te worden. Bijna was het al gelukt. Afgelopen week, toen het op Oudejaarsavond vreselijk misging in Scheveningen. De immense stapels hout, gecombineerd met een krachtige westenwind die was voorspeld, zorgden voor gevaarlijk 'vliegvuur'. De beelden gingen de hele wereld over. Door een wonder waren er geen doden te betreuren.

Het grote belang van openbare orde en veiligheid werd vrij gemakkelijk ingewisseld om 'de boel rustig te houden'. Het bleek al vrij snel dat dit een nederlagen-strategie was. Oogluikend toestaan van zeer onveilige situaties en het afschuiven van de schuld op de bouwers maakt niet echt een sterke indruk. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Een voor de hand liggende waarborging van de veiligheid met het al dan niet afgeven van een evenementenvergunning bleek een stap te ver. Wanbestuur in optima forma. Feitelijk is e…

En het orkest speelde verder...

Afgelopen week was het weer raak, helaas. Een moslimterrorist meende een vreedzame Kerstmarkt in Straatsburg te moeten terroriseren door eerst Allahu Akbar te roepen en vervolgens te schieten op onschuldige bezoekers. Intussen zijn er vijf doden te betreuren. Vijf mensen die zich erop verheugden om een Kerstmarkt te bezoeken....

De respons op dit drama was zoals verwacht: een klopjacht op de dader (met het doodschieten van deze moslimfundamentalist als uiteindelijk bevredigend resultaat), bloemen op de plek des onheils, een minuut stilte in het Europees Parlement (Straatsburg is de stad van de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement) en dat was het dan. Premier Rutte zei in een reactie: "Belangrijkste verzet dat we tegen dit soort idioten kunnen bieden is gewoon ons leven blijven leiden." 
Ja, dat is iets te makkelijk gezegd. De uitspraak doet een beetje denken aan premier De Geer, die zelfs op de eerste oorlogsdag op 10 mei 1940 nog niet wilde geloven dat het oorl…

Failliet

Met de zaak rondom Howick en Lili als sprekend voorbeeld kunnen we het asielbeleid in Nederland failliet verklaren. Na procedure op procedure, leugenachtige verklaringen, vluchtadressen, een onverwachte ontknoping, een plotseling gezonde moeder en een staatssecretaris die moet onderduiken (waarbij bedreiging dus loont), is er inmiddels genoeg aanleiding om het asielbeleid op de schroothoop te gooien.

Deze zaak heeft aangetoond dat het niet humaan is om als asielzoeker eindeloos te procederen en je middelvinger op te steken naar de Nederlandse rechtsstaat. Met het constant rekken van de asielprocedures, het inzetten van kinderen als 'wapen' en met uitstekende hulp daarbij van de 'asielindustrie' en extreem-links worden automatisch schrijnende gevallen gecreëerd. 
Zeker, in vergelijking met de zaak van het heerschap Khalid Abdou Jone van de krakersgroep 'We are here' zou sprake zijn geweest van klasse-justitie. Feit is namelijk dat dit figuur ook een verblijfsver…