Doorgaan naar hoofdcontent

Vluchtelingentop: De EU ligt als kalkoen op het bord van de Turken

"Let us never negotiate out of fear, but let us never fear to negotiate", zei John F. Kennedy ooit. Wijze en actuele woorden, gelet op de Vluchtelingentop van de EU met Turkije die vandaag wordt gehouden. Getracht wordt om tot een deal te komen over het verminderen van de vluchtelingenstroom naar Europa. Het is maar te hopen dat dit citaat weerklinkt in de Brusselse vergaderkamers.

De bange werkelijkheid is echter dat de EU bij Turkije op schoot zit en dat het onderhandelingsresultaat uitsluitend in het voordeel van de Turken zal uitvallen. Het voorstel om nog eens 400.000 vluchtelingen extra op te nemen, met de (ijdele) hoop dat Turkije de overige vluchtelingen tegenhoudt illustreert pijnlijk de wanhoop. Tevens is het alweer een bewijs dat van de tot nu toe gevoerde nederlagen-strategie nog geen afscheid wordt genomen. Ga maar na:

1. De EU vraagt feitelijk aan Turkije om de migrantenstroom naar de EU te stoppen. Dat is op zich al een ziekmakende gedachte. Kennelijk is de EU niet bereid om de eigen buitengrenzen te bewaken, met alle middelen die het daartoe tot haar beschikking heeft. Het ligt voor de hand om allereerst stevig te investeren in de eigen buitengrenzen. Een eventueel voorstel om de NAVO bij die bewaking in te zetten, zou de Turken aan het denken moeten zetten. 
De Turkse 'miljarden' voor vluchtelingen in eigen land?

2. Turkije voert aan dat de huidige opvang van vluchtelingen het land tot nu toe 7 miljard euro heeft gekost. Dat is een ongehoord hoog bedrag en schromelijk overdreven. Je kunt met 7 miljard euro ontzettend veel doen voor de ongeveer 2,2 miljoen vluchtelingen in je land. Het bedrag wordt natuurlijk genoemd om enkele miljarden bij de EU los te peuteren. Deze simpele overdrijvingstactiek lijkt te werken...Met andere woorden; de toegezegde drie miljard euro is veel en veel te veel! Het heeft bijvoorbeeld veel meer nut om de Koerdische strijders te ondersteunen in hun effectieve strijd tegen IS. 

3. In een onderhandelingsproces over het sluiten van de grens voor vluchtelingen is de Turkse eis voor een soepeler visumbeleid voor haar onderdanen tamelijk bijzonder. Als de EU daarin meegaat, halen alle maatregelen voor een betere grensbewaking niets uit. Immers, de onderhandelingen gaan over een poging om vreemdelingen buiten de deur te houden; niet om nog meer vreemdelingen binnen te halen. Daarbij: Een gevolg van een tegemoetkoming aan deze eis is natuurlijk dat de handel in valse Turkse paspoorten binnenkort snel ongewoon grote proporties gaat aannemen...Moet ik nog meer zeggen? 

4. De belofte dat Turkije vluchtelingen in eigen huis houdt, is tot nu toe net zoveel waard als de belofte dat Turkije IS gaat bestrijden. Tot nu toe hebben de Koerden de meeste klappen opgevangen van de Turkse agressie in Syrië. Turkije heeft alle belang bij het doorsturen van vluchtelingen naar Europa omdat Erdogan op die manier verzekerd blijft van een sterke onderhandelingspositie met alle voordeeltjes van dien welke hem door angstige EU-leiders wordt aangereikt. Overigens, waarom worden Libanon, Jordanië en Marokko (met veel Afrikaanse migranten) niet bij deze onderhandelingen betrokken? Als je het goed aanpakt, kun je een goed onderhandelingsresultaat halen als je deze landen erbij betrekt. 

5. De eventuele toezegging van Turkije om de democratische omstandigheden en de mate van persvrijheid, mensenrechten en de onafhankelijkheid van de rechtspraak te verbeteren, zal eveneens boterzacht zijn. Trouwens, hoe meet je verbeteringen op dat vlak? Door het aantal arrestaties en moordaanslagen te gaan turven? De stand van zaken op dit vlak is nóg een argument om de Turkse eis voor hervatten van het EU-toetredingsproces resoluut af te wijzen als gespreksonderwerp.  

6. De eis om het toetredingsproces van Turkije bij de EU had een signaal voor de EU moeten zijn om de Vluchtelingentop überhaupt niet door te laten gaan. Deze eis van Turkije getuigt van schaamteloos gebruik maken van de omstandigheden. In plaats daarvan moet het overmaken van miljarden naar Turkije afhankelijk worden gemaakt van de bereidwilligheid van de Turken om de bezetting van Noord-Cyprus te beëindigen. 

Angst is een slechte raadgever. Helaas lijkt het erop dat de EU zich door angst laat leiden en laat het na om voor zichzelf een riante onderhandelingspositie te creëren. Het ontbreekt de EU zelfs aan de moed om scherp te onderhandelen met de Turken. Op deze manier doet de EU zichzelf tekort en heeft het, net als de Turkse kiezer bij de laatst gehouden verkiezingen, het nakijken bij de chantage-politiek van Erdogan. Het heeft er alle schijn van dat 'Europa', langer dan alleen vandaag, als 'Turkey' op het bord van Erdogan ligt. De prijs die Europa moet betalen voor het 'smullen' van Erdogan zal hoog zijn. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Burgemeester van het afgebrande dorp

De burgemeester van Den Haag heeft de twijfelachtige eer om 'burgemeester van het afgebrande dorp' te worden. Bijna was het al gelukt. Afgelopen week, toen het op Oudejaarsavond vreselijk misging in Scheveningen. De immense stapels hout, gecombineerd met een krachtige westenwind die was voorspeld, zorgden voor gevaarlijk 'vliegvuur'. De beelden gingen de hele wereld over. Door een wonder waren er geen doden te betreuren.

Het grote belang van openbare orde en veiligheid werd vrij gemakkelijk ingewisseld om 'de boel rustig te houden'. Het bleek al vrij snel dat dit een nederlagen-strategie was. Oogluikend toestaan van zeer onveilige situaties en het afschuiven van de schuld op de bouwers maakt niet echt een sterke indruk. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, zullen we maar zeggen. Een voor de hand liggende waarborging van de veiligheid met het al dan niet afgeven van een evenementenvergunning bleek een stap te ver. Wanbestuur in optima forma. Feitelijk is e…

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening...

Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem overi…

Wat volgt er op de Arabische Lente?

Na de omwentelingen in Tunesië en Egypte heeft de Arabische Lente vaste grond onder de voeten gekregen. Toezeggingen van de Marokkaanse koning, een nieuwe premier in Jordanië en een geldinjectie van de koning van Saoedi-Arabië zijn voorbeelden van maatregelen die de onrust in die landen enigszins tot bedaren hebben gebracht, zeker in vergelijking met de situatie in andere landen in de Arabische wereld. In Libië, Syrië en Jemen is de situatie immers behoorlijk uit de hand gelopen of dreigt dit te gebeuren. Hopelijk met meer vrijheid voor de bevolking als uitkomst. Mijn nieuwjaarswens voor meer vrijheid in o.a. deze drie landen dreigt gevolg te krijgen en dat is positief.

De tussenstand is nu dat de opstandelingen in Libië, mede dankzij het militair ingrijpen conform VN-resolutie 1973, voorzichtig aan terrein winnen. In Syrië was het afgelopen weekend vooral in het zuiden van dat land onrustig. Omdat het regime de onrust kennelijk niet meer kan ontkennen - ook in Damascus was het onrust…

Bagatelliseren tot kunst verheven

De invloed van de (lokale) politiek is verstrekkend. Vooral als het gaat om bagatelliseren van moslimterreur als uiting van volledig doorgeslagen politieke correctheid. De poging tot doodslag van de 'verwarde' man, die gistermiddag in Den Haag omstanders ernstig verwondde door hen in de keel te snijden, mag geen terreurdaad worden genoemd. Deze pure vorm van straatterreur is onmiddellijk afgedaan als een daad van een verwarde man, die - dat dan weer wel - een bekende was van de politie. 
Welke richtlijnen de politie heeft meegekregen is niet bekend, maar het is wel opmerkelijk dat deze straatterreur, waarbij termen als 'allahu akbar' worden gebezigd en de politie door omstanders van een zekere afkomst worden uitgescholden en zeker van één slachtoffer de keel wordt doorgesneden, niet als terreurdaad mag worden aangemerkt. Terwijl het dat vrijwel zeker wél was, afgaande op de berichten van ooggetuigen. 
Deze ooggetuigen spreken van een man die kalm een vooropgezet plan u…

Stank voor dank

De Turkse inval in Afrin, in Noord-Syrië en wat als Koerdisch gebied kan worden aangeduid, moet scherp worden veroordeeld. De Koerden hebben een belangrijk aandeel gehad in het elimineren van IS. Het mag niet zo zijn dat juist de Koerden nu het onderspit delven in een uiterst cynisch geopolitiek spelletje. Een typisch geval van 'stank voor dank' en dat hebben de Koerden aldaar niet verdiend. De Turkse agressiepolitiek vraagt om een krachtige reactie vanuit 'Brussel', zeker als men nog steeds de ambitie heeft om 'Europese waarden' te exporteren. Voor het zwijgen en de andere kant opkijken zal anders op termijn een zware prijs worden betaald, vrees ik.