Doorgaan naar hoofdcontent

Raif Badawi moet vrij!

Eind oktober werd aan de Saoedische blogger Raif Badawi de Sacharov Vrijheid van Denken Prijs 2015 toegekend. Raif Badawi is een prominente Saoedische blogger met liberale ideeën. In zijn blog uitte hij kritiek op de Saoedische autoriteiten en de religieuze leiders. Hij stelde de politisering van de islam ter discucussie. Hij schreef over het gevaar van de verspreiding van extremistisch gedachtegoed op universiteiten. Ook kaartte hij het Saoedische verbod op Valentijnsdag aan: waarom is er een verbod? Hij schreef vurige betogen voor de vrijheid van religie en hij verbaasde zich over het feit dat moslims een moskee wilden bouwen op de plek waar het World Trade Center stond in New York. 

De beloning in eigen land voor het delen van zijn liberale ideeën bestond uit duizend zweepslagen, een gevangenisstraf van tien jaar, een boete van 191.000 euro en een reisverbod van tien jaar. Deze straf kreeg hij in september opgelegd. Onder meer voor het "beledigen van de islam" maar naar verluidt toch vooral voor zijn blog. De straf van duizend zweepslagen duurt twintig weken lang, met vijftig slagen per week; elke vrijdag na het middaggebed.
Raif Badawi

Persorganisatie Freedom House beschouwt Saoedi-Arabië als een van de meest repressieve landen ter wereld. Met een score van 84 op een schaal van 0 tot 100 (100 is geen persvrijheid) is het niet verwonderlijk dat publicaties die de nationale veiligheid schaden zijn verboden. Op afvalligheid staat de de doodstraf. De mate van internetvrijheid laat ook veel te wensen over. Geregeld worden burgers opgepakt en accounts afgesloten. Je vraagt je af; waarom worden de producten uit Saoedi-Arabië niet gelabeld? Al die 'muren' in Saoedi-Arabië, zoals de 'muur' die om het bijhouden van een blog is gebouwd, kent men in Israël niet: de enige democratische rechtsstaat in het Midden-Oosten. Het op grote schaal 'bezet' houden van burgerlijke vrijheden is kennelijk minder erg. Een blogger met een mening weet zich in Saoedi-Arabië verzekerd van 1000 stokslagen...

Raif Badawi kent inmiddels de impact van de 'muren' in Saoedi-Arabië. Letterlijk en figuurlijk. Afgelopen week is hij overgebracht naar een isoleercel en is hij in hongerstaking gegaan. Badawi zit sinds 2012 vast. Afgelopen donderdag deed zijn vrouw namens hem nog een oproep aan koning Salman om Raif vrij te laten. Veel hoop op een snelle vrijlating is er helaas niet. Zijn vrouw zal woensdag in Straatsburg de EU Sacharov Vrijheid van Denken Prijs 2015 ophalen.

Wat kunnen we doen om deze blogger, die slechts gebruik wilde maken van de vrijheid van meningsuiting, vrij te krijgen? Twee tips, waarbij ik vooral de mensen die zeggen zichzelf niet in moslim-extremisme te herkennen zou willen oproepen van zich te laten horen.
1. Stuur een bericht naar de Saoedische ambassade.
2. Koop zijn boek '1000 stokslagen voor de vrijheid'.

Hopelijk komen er voor Raif Badawi en zijn gezin betere tijden aan. Raif Badawi moet vrij!


Reacties

Populaire posts van deze blog

Cultuur met een kleine of grote 'C'?

Ongeveer anderhalve maand geleden bezocht ik, zoals wel vaker, op een zaterdagmiddag de bibliotheek aan de Schelpendam. Met het plan om even een aantal kranten door te nemen, viel ik daar middenin een akoestisch mini-concert van een artiest wiens naam ik helaas ben vergeten. Er hing een leuke sfeer met dit concert, letterlijk en figuurlijk tussen de boeken. De kleinschaligheid, ook wat betreft actieve toehoorders (ongeveer 8 m/v), was prettig en stoorde mij allerminst bij het doornemen van de kranten. Cultuur met een grote 'C', wat mij betreft, vanwege de passie van de artiest en het enthousiasme van het beperkt aanwezige publiek. Ik was dan ook verbaasd toen ik na afloop vernam dat dergelijke kleinschalige optredens niet meer zouden plaatsvinden. Er was geklaagd over geluidsoverlast; einde oefening... Omdat het merendeel van de bezoekers van de hoofdbibliotheek uit Katwijk aan Zee afkomstig zijn, zullen de bezwaren waarschijnlijk wel uit die hoek afkomstig zijn. Ik neem over

Gemeenteraadsverkiezingen

Landelijke politici tijdens een debat voor de GR-verkiezingen Afgelopen vrijdag vond in Amsterdam het inmiddels beruchte Balie-debat plaats. Een weinig verheffend debat met landelijke lijsttrekkers met veel geschreeuw en weinig concrete oplossingen voor de problemen van de stad Amsterdam. Het heeft weinig toegevoegde waarde om een debat te organiseren met landelijke lijsttrekkers als het gaat om lokale verkiezingen. Bovendien heeft het dan weinig zin om een politicus van vermeend racisme te beschuldigen. Wordt de woningnood daarmee opgelost? In de beperking toont zich de meester. Lokale verkiezingen vragen om een debat met lokale lijsttrekkers die met elkaar in debat gaan over oplossingen voor lokale problemen. Gespreksstof genoeg, lijkt me. Het is tamelijk ongeloofwaardig als politici, op wie men op 21 maart niet kan stemmen, zich gaan bemoeien met gemeenteraadsverkiezingen. Ik snap het wel, maar of de lokale afdelingen van landelijke partijen er blij mee zijn en/of er iets aan

Waak voor Ottomaanse reflexen

Afgelopen week heeft Turkije opnieuw een (voor hen) strategische zet gedaan. De grens met Syrië werd overgestoken om de stad Jarablus te bevrijden van IS. Althans, dat is wat de buitenwacht moet geloven. De werkelijkheid is dat Turkije in de eerste plaats de opmars van de Koerden in Syrië wil stoppen, een corridor met IS-gebied in stand wil houden en de door Turkije gesteunde Syrische rebellengroepen eveneens de Koerden laat bestrijden.  De oorlog in Syrië is hiermee een nieuwe fase ingegaan. Een fase waarin niet de belangrijkste vijand aldaar wordt bestreden zoals IS of een regime in stand wordt gehouden, maar waarin een buurland (grote) delen van het oorlogsgebied zelf in bezit neemt. Mijn inschatting is dat Turkije niet zal rusten voordat alle Koerden die zich in Syrië bevinden, zijn verjaagd. De agenda van Erdogan reikt verder. De Turkse eis voor ontruiming van het gebied ten westen van de rivier de Eufraat is dan ook slechts een begin. Als Turkije op z'n minst het noorden v

Kier Brul jr. overleden

Help Jelte

Een jongen van acht jaar wordt in september 2009 na een woordenwisseling in elkaar getrapt, raakt kort daarna in coma en loopt een hersenbeschadiging op. Het is het verhaal van Jelte Stronkhorst . Een aangrijpend verhaal wat inmiddels de nodige aandacht heeft gehad in de landelijke media. Er zijn therapieën en trainingen die zeker kans op herstel en meer kwaliteit van leven bieden. Deze therapieën zijn echter niet in Nederland voorhanden en hier zit een prijskaartje aan verbonden. Als u direct wilt doneren, klik dan hier . U kunt ook een bedrag overmaken: Rabobank Rekeningnummer 156567059 t.n.v. Stichting Jelte. Doneer voor het herstel van Jelte!