Tijdens de informele top van vanmiddag/vanavond in Brussel over de migratiecrisis zal worden gesproken over een ridicuul Frans voorstel. Dit voorstel behelst het creëren van opvangcentra voor migranten op het Europese vasteland. Het voortel is bedoeld als handreiking naar Italië, wat - terecht - reden tot klagen heeft over de Europese solidariteit inzake de opvang van kansloze migranten. Het voorstel van Macron zal het probleem niet minder groot maken, integendeel. Drie redenen waarom 'we' hier niet aan moeten beginnen.
1. Afschrikwekkende werking.
Vooropgesteld: de Europese Unie moet haar asielbeleid drastisch wijzigen, bijvoorbeeld naar Australisch model. Kortstondige opvang van vluchtelingen moet in uiterste nood altijd mogelijk zijn, maar opvang in een naburig land heeft uiteraard de voorkeur. Als men dan toch meent om opvangcentra in te richten voor mensen die op zoek zijn naar 'snel geld', dan moeten deze in Noord-Afrika worden ingericht. Op die manier geef je als EU een statement af dat je 'Europa' niet zomaar binnenkomt, er worden geen valse verwachtingen gewekt en het werkt afschrikwekkend. Waarom mensenhandelaren betalen voor een lange reis die eindigt in een opvangkamp in Noord-Afrika?
2. Afbreken is lastiger dan opbouwen.
De 'opvangkampen' zoals in Calais zou EU-regeringsleiders en Macron in het bijzonder aan het denken moeten zetten. Zo snel als deze kampen worden gecreëerd, zo lastig is het om zo'n kamp weer te ontmantelen. De consequentie voor de bewoners bij het ontmantelen van zo'n kamp, namelijk Europa verlaten, zal in Noord-Afrika een stuk makkelijker verlopen dan in Europa. Vooral in logistiek opzicht.
3. Humane oplossing.
De realisatie van opvangcentra in bijvoorbeeld Libië voorkomt een gevaarlijke overtocht over de Middellandse Zee en ontneemt mensenhandelaren hun handel en het stopt de kwalijke praktijken van de veelprezen NGO's. Vele mensenlevens, vooral die van jonge mannen die van grote waarde kunnen zijn voor hun vaderland, worden ermee gespaard. Het voordeel in humaan opzicht is dus evident. Overigens, los van de creatie van opvangkampen zijn er overigens ook genoeg andere oplossingen om de mensenhandel tegenwicht te bieden.
 |
| Op de rubberboot naar Europa. Hoe lang nog? |
1. Afschrikwekkende werking.
Vooropgesteld: de Europese Unie moet haar asielbeleid drastisch wijzigen, bijvoorbeeld naar Australisch model. Kortstondige opvang van vluchtelingen moet in uiterste nood altijd mogelijk zijn, maar opvang in een naburig land heeft uiteraard de voorkeur. Als men dan toch meent om opvangcentra in te richten voor mensen die op zoek zijn naar 'snel geld', dan moeten deze in Noord-Afrika worden ingericht. Op die manier geef je als EU een statement af dat je 'Europa' niet zomaar binnenkomt, er worden geen valse verwachtingen gewekt en het werkt afschrikwekkend. Waarom mensenhandelaren betalen voor een lange reis die eindigt in een opvangkamp in Noord-Afrika?
2. Afbreken is lastiger dan opbouwen.
De 'opvangkampen' zoals in Calais zou EU-regeringsleiders en Macron in het bijzonder aan het denken moeten zetten. Zo snel als deze kampen worden gecreëerd, zo lastig is het om zo'n kamp weer te ontmantelen. De consequentie voor de bewoners bij het ontmantelen van zo'n kamp, namelijk Europa verlaten, zal in Noord-Afrika een stuk makkelijker verlopen dan in Europa. Vooral in logistiek opzicht.
3. Humane oplossing.
De realisatie van opvangcentra in bijvoorbeeld Libië voorkomt een gevaarlijke overtocht over de Middellandse Zee en ontneemt mensenhandelaren hun handel en het stopt de kwalijke praktijken van de veelprezen NGO's. Vele mensenlevens, vooral die van jonge mannen die van grote waarde kunnen zijn voor hun vaderland, worden ermee gespaard. Het voordeel in humaan opzicht is dus evident. Overigens, los van de creatie van opvangkampen zijn er overigens ook genoeg andere oplossingen om de mensenhandel tegenwicht te bieden.
Reacties
Een reactie posten