In de Arabische wereld komt van Marokko tot Iran en alles daartussen de (jonge) bevolking in beweging en gaat het de straat op met alle risico's van dien. Wat een moed! Of is het gewoon wanhoop; de allerlaatste optie? Hoe dan ook, de beweegredenen van de (jonge) bevolking in de Arabische wereld zijn meer dan legitiem. In Tunesië en Egypte heeft het volksoproer succes gehad. In zoverre succes dat de machthebber is verjaagd. De problemen zijn daarmee nog niet opgelost. In Libië zijn de laatste paar dagen veel doden gevallen. Het is te hopen dat deze doden niet voor niets zijn gevallen. Het draait, ongeacht het land, om brood, werk en vrijheid. De voedselprijzen zijn enorm gestegen, demografische scheefgroei als gevolg van een hoog geboortecijfer (in Nederland een probleem onder allochtonen), passend werk wat ontbreekt voor al die jongeren en als je een eigen mening hebt loop je verhoogd risico...Genoeg ingrediënten voor onvrede en dat komt dus nu boven tafel. Ook in Cuba, Noord-K...