Blog op zondag

"Let us never negotiate out of fear, but let us never fear to negotiate", zei John F. Kennedy ooit. Wijze en actuele woorden, gelet op de Vluchtelingentop van de EU met Turkije die vandaag wordt gehouden . Getracht wordt om tot een deal te komen over het verminderen van de vluchtelingenstroom naar Europa. Het is maar te hopen dat dit citaat weerklinkt in de Brusselse vergaderkamers. De bange werkelijkheid is echter dat de EU bij Turkije op schoot zit en dat het onderhandelingsresultaat uitsluitend in het voordeel van de Turken zal uitvallen. Het voorstel om nog eens 400.000 vluchtelingen extra op te nemen, met de (ijdele) hoop dat Turkije de overige vluchtelingen tegenhoudt illustreert pijnlijk de wanhoop . Tevens is het alweer een bewijs dat van de tot nu toe gevoerde nederlagen-strategie nog geen afscheid wordt genomen. Ga maar na: 1. De EU vraagt feitelijk aan Turkije om de migrantenstroom naar de EU te stoppen. Dat is op zich al een ziekmakende gedachte. Kennelijk...

Stemmen vóór lastenverlichting valt sommige politieke partijen zwaar. Dit werd afgelopen week duidelijk. Het Belastingplan , wat deze week op een meerderheid mocht rekenen in de Tweede Kamer , dreigt te sneuvelen in de Eerste Kamer. Om dit plan in de Senaat aangenomen te krijgen moeten minstens vijf senatoren van de partijen die in de Tweede Kamer hebben tegengestemd, vóór het voorstel stemmen. De kans is klein dat dit in de inmiddels sterk gepolitiseerde Eerste Kamer inderdaad gaat gebeuren.  Het Belastingplan kent een verruiming van de schenkingsvrijstelling.   Toegegeven, het plan is niet 100% perfect maar dat is met meer plannen het geval. Over het algemeen is het goed nieuws voor burgers en bedrijven. Er wordt een koopkracht-reparatie uitgevoerd en dat werd hoog tijd. De positieve effecten van dit plan lijken mij evident. Geld moet rollen en dat zal ook gebeuren; meer vraag naar producten, meer winst voor bedrijven (of meer vacatures). Met de daaruit voortvloeie...

Non, mais c'est l'hallu!  Niet.Te.Geloven. Vrijdagavond was onze manier van leven zoals we dat kennen in onze open samenleving 'under attack'. Met het leegschieten van kalasjnikovs op onschuldige mensen, in een restaurant, op straat, bij een concert en met (gelukkig) mislukte zelfmoordaanslagen nabij een voetbalwedstrijd heeft IS wederom een zwart en lafhartig visitekaartje afgegeven. Vrijdag in Parijs, morgen wellicht elders in Europa. Chaos en paniek nabij La Place de la Republique Zaterdagochtend zei de premier dat we in oorlog zijn met IS . Duidelijke taal maar hier is wel sprake van een ander soort oorlog. Zoals de bajonetten in augustus 1914 achterhaald waren, onze waterlinie in 1940 geen betekenis meer had, zo vraagt de huidige oorlog tegen terrorisme ook om een eigentijdse aanpak . Bijvoorbeeld: Een krachtige verdediging van onze  normen en waarden  en manier van leven , een veel strenger - Europees - asielbeleid  met uiteraard een strenge handhavi...

Het kinderprogramma Sesamstraat verhuist op 1 januari 2016 van NPO1 naar het themakanaal NPO Zappelin Xtra. Geen handige zet naar mijn idee. Tevens geeft het simpelweg verplaatsen van een kinderprogramma aan dat het 'managen' van een publieke zender nog niet zo eenvoudig is. Zeker in een tijd dat digitale tv de standaard aan het worden is, mag van een opmerkelijke beslissing worden gesproken. Want waar eindigt dit? Uiteindelijk geldt de redenatie voor het verplaatsen van Sesamstraat voor ieder programma op NPO 1 t/m 3. Echter, het lijkt me sterk dat de netmanager zichzelf op korte termijn overbodig wil maken. Sesamstraat moet op het open net blijven, en wel hierom : Is het einde van Sesamstraat in zicht?   1. In het geval een omroep op een bepaald tijdstip een programma wil uitzenden , ga ik ervan uit dat deze wens langs de missie en strategie-meetlat wordt gelegd. Tevens mag van een netmanager de nodige inventiviteit en creativiteit worden verwacht. Ga nog eens kijken ...

De uitslag van de verkiezingen in Turkije laat een overduidelijke winst voor de AK-partij zien. De vraag is of het vraagteken in de titel van deze blog op zijn plaats is, of achterwege had kunnen blijven. Feit is in ieder geval dat het democratisch gehalte in Turkije al langer onder druk staat. Sinds de vorige verkiezingen in juni van dit jaar is er bepaald geen sprake van verbetering. Integendeel. De scheiding der machten staat onder druk,  Kritische media werden lastiggevallen , de vrijheid van meningsuiting wordt in praktische zin beperkt, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht staat onder grote druk, demonstraties die door grof geweld worden verstoord ( de bomaanslag van 10 oktober ), de oppositie die in een kwaad daglicht wordt gesteld, onrust in Koerdische gebieden, etc. De door Erdogan gevoerde angst-politiek heeft tot nu toe gewerkt aangezien zijn eigen AK-partij kennelijk door de gemiddelde Turk wordt gezien als de partij die rust en stabiliteit kan brengen. He...

Nu Europa wordt geconfronteerd met een ongekende vluchtelingencrisis is het vooral zaak voor politici (overal in Europa) om het hoofd koel te houden. Dat valt nog niet mee. Een paar voorbeelden: 1. De veelbesproken uitspraak van Angela Merkel - 'Wir schaffen das' - staat in schril contrast met haar recente toenadering tot Turkije. Haar toezeggingen en beloftes aan Turkije zijn een noodgreep waaruit een tegengestelde boodschap klinkt.  2. Bijzondere tijden vragen om bijzondere maatregelen. In de afgelopen dagen is een recordaantal vluchtelingen aangekomen op de Griekse eilanden. Het managen van de vluchtelingenstroom door (Oost-) Europa, het maandelijks herverdelen van de vluchtelingen over de lidstaten en het geven van miljardensteun aan Turkije heeft geen enkele zin zolang nog geen sprake is van een zeeblokkade of op z'n minst de aanpak van mensensmokkelaars. De onmacht van de Europese Unie is pijnlijk om te zien. Het geeft bepaald te denken dat de EU met het inn...

Israël wordt geconfronteerd met een golf van steekincidenten. Vrijwel iedere dag, ook vandaag , is het letterlijk en figuurlijk weer 'raak'. Dit geweld moet stoppen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Van de radicaal-islamitische groepering Hamas (ik noem ze altijd IS-light) zijn we de oproep tot geweld gewend. Van de 'leider' op de Westelijke Jordaanoever, Abbas, iets minder maar hij zegt toch echt dat elke martelaar naar de hemel gaat en elke gewonde beloond zal worden . Met andere woorden, een goedkeuringsstempel voor de aanslagen van de afgelopen periode. Het is op deze manier eigenlijk onmogelijk om met de ' Palestijnse Autoriteit ' of de figuren in Gaza-Stad iets te bereiken wat een beetje op vrede lijkt. Nu is het trekken aan een dood paard. Want bezette gebieden of niet, de boodschap die in ieder geval van Hamas uitgaat is dat in eerste instantie het bestaan van Israël an sich wordt betwist en dus helemaal geen vrede wil. Terreur is het codewoo...